16 



treft bij kraaien en aasgieren, en dat in de woning van den ijsvogel 

 een zeer onwelriekend parfum valt waar te nemen, wekt veeleer 

 een gevoel van walging dan van verwondering bij ons op; de ge- 

 wone, alledaagsche levenswijze dezer vogelsoorten brengt zulks nu 

 eenmaal mee, en zij zijn wel haast genoodzaakt om terwille van 

 hun levensonderhoud 't onaangename met 't nuttige te vereenigen. 

 Maar geheel anders zou men onwillekeurig verwachten van verre- 

 weg de meeste andere leden van 't overigens zoo propere gevederde 

 volkje, en toch, hoe dikwijls vinden wij niet in eene broedkolonie 

 van sterntjes of kokmeeuwen na dagen van aanhoudend siecht 

 weêr de jongen zieh behageUjk koesterende tusschen de cadavers 

 van verongelukte zusjes en broertjes, en hoe moeten niet, volgens 

 beschrijvingen, roofvogelhorsten soms ongenaakbaar zijn wegens 

 den stank van in ontbinding verkeerende restanten der voor de 

 jongen bestemde voedselvoorraden. Ook vindt men wel eens onder 

 dakpannen doode musschen of spreeuwen, of zelfs nesten vol 

 mummi's van jonge dieren in de naaste omgeving van geheele 

 huishoudens met een bloeiend kroost, voorwaar eene wel wat ver 

 doorgevoerde doodenvereering ! Dozen zomer nog, bij een spreeuwen- 

 nest klimmende, dat zieh onder een gegolfd-plaatijzeren dakje be- 

 vond, heerlijk verwarmd door de loodrecht opvallende zonnestralen, 

 werd ik reeds nog onderweg zijnde een haast ondraaglijken stank 

 gewaar, die afkomstig bleek te zijn van het bij den nestingang 

 liggende lijkje van een halfvolwassen jong. Telkenmale, en men 

 weet hoe veelvuldig zulks bij spreeuwen dagelijks plaats heeft, 

 kropen de oude vogels al fourageerende längs het afzichtelijke 

 cadaver, schijnbaar zonder er zieh in 't minst om te bekommeren. 

 Welk eene benijdenswaardige kinderkamer ook voor de welig tierende 

 overgebleven jeugd ! 



Een nog vreemder staaltje vertelde mij een Walchersehe boer. 

 Deze schoot eens naàr een ekster, die juist zijn nest binnenkroop. 

 De vogel keerde niet terug, en toen men na verscheidene dagen 

 weer geregeld eksters in en uit zag vhegen, lag de conelusie voor 

 de hand, dat 't schot gemist had, en de slimme vogel in het stevige 

 bouwwerk dekking had gezoeht tegen eventueele volgendo besehie- 

 ting. Men besloot toen het nest uit te kappen. Bij het naar boven 

 khmmen in den boom vloog een waarschijnlijk broedende ekster 

 uit het nest, en toen dit laatste eindelijk op den grond viel, kwara 

 er tot ieders verwondering het lijk van den eenige dagen te voren 

 onder vuur genomen vogel uit te voorschijn. AVelke overweging 



