39 



un peu rouge. Ils ont un bec d'oye, mais un peu plus pointu; & 

 ses doits des pieds séparez, & fort longs. Ils paissent dans les 

 lieux marécageux, & les Chiens les surprennent souvent, à cause 

 qu'il leur fait beaucoup de temps pour s'élever de terre. Nous en 

 vimes un jour un à Rodrigue^ & nous le primes à la main tant il 

 étoit gras: c'est le seul que nous y ayons remarqué; ce qui me 

 fait croire qu'il y avoit été poussé par quelque vent à la force 

 duquel il n'avoit pu résister. Ce gibier est assez bon". 



Vorder was mij bekend, dat Schlegel 1858 dezen vogel voor een 

 „Reuzenwaterhoen" houdt; zijn artikel had ik gedeeltelijk gelezen. 



Den 26sten Augustus 1916 begaf ik mij op herhaalde uitnoodiging 

 van den heer van der Kellen, speciaal met de bedoeling oude 

 Dodo-flguren te zoeken, naar 'sRijks Prentenkabinet te Amsterdam. 

 En ik heb er geen berouw van. Door zijne bemiddeling heb ik er 

 eenige honderden, misschien wel duizenden oude afbeeldingen van 

 Vogels gezien ; helaas, geen Dodo ')• Maar toch iets bizonders ! Ik 

 zag namelijk in de collectie prenten van Collaert twee ver- 

 schillende afbeeldingen van den Géant. Men zie de hierbij 

 gevoegde plaat, waarvan ik, door de groote bereidvaardigheid van 

 den heer van der Kellen, een negatief op glas bezit. De eene 

 figuur is, zooals ik reeds 1)oven zeide, eene fraaie afbeelding, die 

 door Leguat in zijn werkje siecht gecopieerd word; de andere 

 daarentegen, laat den vogel geheel van terzijde zien. Deze interes- 

 seerde mij hot meest ; want de vogel heeft daarop een geheel 



anderen staart, dan door Schlegel 1858 aan zijn „ontwerp" gegeven 

 is. Dit ontwerp stelt den vogel namelijk voor met een körten staart, 

 ongeveer zooals die van het waterhoentje {Gallinula cliloropus L.), 

 terwijl Collaert den vogel een flinken staart geeft met vele lange, 

 stijve stuurponnen en ongeveer als die van een kip, dakvormig. 

 Toen ik daarop de andere gravure bekeek, waarvan de heer van 

 DER Kellen mij een overtrek had gezonden . (zie p. 38) (omdat 

 daarbij. de woorden ^^Avis indica" staan), zag ik, dat zij eveneens 

 éen flinken kipstaart vertoont en bovendien aan de basis van den 

 snavel zeer kleine reetvormige neusgaten laat zien, zooals van 

 geen enkele Rallide bekend zijn. 



Thuis gekomen zocht ik de afbeelding in Leguat op en, zie fig. 1, 

 vond ook hier een flinken kipstaart, maar schijnbaar een lang, spleet- 

 vormig, wijd geopend rechter neusgat, zooals de Ralliden bezitten -- 



1) Hoeveel iiitgestorven vogels zouden clââr nog te vinden zijn!? 



