46 



Zooais wij boven, p. 41, zagen, hield Hamel 1848 den Géant voor 

 een stmisachtigen vogel. Schlegel 1858 (p. 126) bestrijdt deze 

 meening met recht, en geeft 8 redenen op, waarom de Géant geen 

 struisachtige vogel kan zijn ; wij zullen, ze hier niet herhalen. 



Een derde interpretatie is die van Strickland 1848, p. 60, 64: 

 „The fact is, that these Géants are evidently, notwithstanding the 

 „Stork-like aspect of Leuuats plate at p. 171, Flamingo's". Ook 

 deze meening wordt door Schlegel 1858, p. 127, afdoende bestre- 

 den; eene der passages heb ik boven, p. 43, reeds besproken. De 

 vorm van den bek, den staart en de voeten zijn waarlijk krachtige 

 bewijzen tegen de flamingo-natuur; maar bovendien wist Leguat 

 zeer goed, hoe flamingo's er uit zagen! (zie Schlegel 1858, p. 122 

 en Leguat 1708, I, p. 11). — Nu zou men meenen, dat deze ziens- 

 wijze voor goed van de baan was. Het blijkt echter van niet! Zij 

 duikt in 1907 nog eens op, en wel in Omis, p. 70—71. Niet 

 minder dan Alfred Newton is hier aan het woord: hij herinnert 

 zieh blijkbaar niet meer, dat hij het omtrent de Ral-natuur van 

 den Géant in 1873 geheel met Schlegll eens was; want. hij 

 verklaart nu, niettegenstaande hij de ^^Avis indica" van Collaert 

 kent, den Géant voor een flamingo! 



Hij redeneert aldus : Schlegel ging af op het plaatje van Leguat. 

 Dit is echter eene reproductie van eene kopergravure van Galle 

 naar Collaert '). Ergo valt Schlegel's théorie. Zoo blijft ons om- 

 trent den Géant niets over dan Leguat's beschrijving: „if it may 

 be so called" (let op deze geringschatting !). De vogel kan slechts een 

 flamingo geweest zijn, want op Zwaaneiland zijn wel beenderen van 

 flamingo's gevonden, maar niet van een grooten ralachtigen vogel. — 

 Voor Rothschild (en zeker ook voor de meeste ornithologen) is dat 

 geen bewijs: want van den Witten Dodo zijn evenmin beenderen 

 op Mascarenhas gevonden. — Zeer naief eindigt hij met de ver- 

 zuchting: „the only discrepancies worth noting being the size, 

 easily misestimated, and the absence of a web between the toes". 

 Juist, daar zit hem de kneep ! Leguat zegt duidelijk : „& ses doits 

 des pieds séparez, & fort longs". Commentaar overbodig! Hoe het 

 mogelijk is, dat Alfred Newton, na lezing van eenë engelsche ver- 

 taling van Schlegel's grondige weèrlegging, nog zulk eene meening 

 kon uitspreken, is ten eenenmale onbegrijpelijk. 



4) Hij vergist zieh-, Collaert is de graveur, Galle (geb. ±1570, gest. 1633) 

 de uitgever. 



