50 



spleetvormig , wijd open neusgat bezitten, dat veel verder naar 

 voren gelegen is. — Bovendien zijn de neusgaten geplaatst op een 

 duidelijk zichtbare, hoewel niet scherp begrensde, ovale verheven- 

 heid, welke eene washuid, cere, kan zijn (deze komt voor bij de 

 Columbi formes^ Galli formes^ Accipitres, Psittaci formes), of wel een 

 lets meer verheven gedeelte van de over den geheelen snavel rei- 

 kende washuid {ScoloiKtcidae) ; niet bij de Ralli formes^ die een harden 

 snavel bezitten! 



Er is geen spoor van v o o r h o o f d p 1 a a t of k o 1 te ontdekken ; 

 integendeel heeft Collaert zelfs door middel van fijne streepjes 

 veertjes aangeduid, waar de vermeende kol door Schlegel gedacht 

 werd. Wèl schijnt de vogel in staat geweest te zijn, terzijde van 

 den kop (boven het oog) en aan den kruin eenige veertjes op te 

 zetten, zoodat tijdelijk een min of meer plat voorhoofdveld ont- 

 stond. Dat dit „veld" geen kol was, doch uit veertjes bestond, be- 

 wijzen de duidelijk uit veertjes bestaande voorgrens tus- 

 schen ,,veld" en snavel, de zijde en achtergrenzen en de 

 streepjes in het veld, die eveneens blijkbaar veertjes voorstellen. 

 Was de kol aanwezig, zij zou in de figuur rechts, „en profil" als 

 plat vlak duidelijk aangegeven zijn, wat niet het geval is. — 

 Het ontbreken van een kol sluit de Parridae uit; maar niet de 

 RalUdae; want de meeste RaUmae en enkele FiiUcinae bezitten 

 eveneens geen kol. 



De bevedering van het voorhoofd is aan den snavel- 

 wortel konkaaf uitgesneden; zoo lets komt bij meer vogels voor, 

 0. a. bij Eudyptes^ Podiceps ^ Larus ^ Ossifraga^ Anseranus, Gnis, 

 Rallus, Otis, Gallinago, enz., dus bij vertegenwoordigers van de 

 meest verschillende groepen, en steeds te midden van eene meer- 

 derheid van groepgenooten, die geen spoor van zoo'n konkaviteit 

 vertoonen, bij wie zelfs de bevedering mediaan naar voren spits is. 



Het voorhoofd is verbazend gebombeerd, zooals wij aantrefifen 

 bij Scolopacidae, GJäonidae, vele Colmnbidae ; niet bij Rallidae. 



De hals is wel lang, maar niet dun, zooals bij Flamingo's, 

 Kraanvogels, Reigers en Ooievaars; integendeel dik bevederd, zooals 

 bij Scolopacidae, Rallidae, Columbidae, Gallidae. 



De flguu]' links, den vogel „en face" voorstellend, geeft geen 

 goed beeld van den vorm en de afmetingen van den vleugel; 

 daarentegen wèl de figuur rechts. De vleagel is normaal gebouwd, 

 kort, blijkbaar krachtig. De vogel kon (e venais ganzen en zwanen) 

 moeilijk aan het vliegen komen (zie p. 39), maar, eenmaal in de 



