51 



lucht, was hij toch in staat, het eenige uren vol to houdon, getuige hot 

 exemplaar, dat op het eiland Rodriguez gevangen word en zeer zeker 

 door een krachtigen wind daarheen gedreven werd. — Welke slagpen 

 de längste was, is moeilijk te zeggen; met de loup gezien, de tweede, 

 maar het is zeer de vraag of Gollaeet op zulke details gelet heeft. 

 De st a art telt vele stuurpennen. Moeten wij de karteltjes aan- 

 zien als grenzen tusschen twee veeren, dan tel ik er 12 tot 14 in 

 de naai- ons toegekeerde staarthelft; dat geeft 24 tot 28 pennen. 

 Nu bedrängt het aantal stuurpennen bij de RaUifonnes constant 

 12, bij de Galliformes 10 tot 18, bij de Golumhiformes 12 tot 16 

 en bij de Limicolae 12 tot 26 {GalUnago sp.\). — De lengte der 

 stuurpennen neemt van de zijden naar het midden gelijkmatig toe; 

 de staart is dus in dit opzicht een „afgeronde", welke zoowel bij 

 de Limicolae als bij de Ralliformes normaal, bij de Galliformes en 

 Golumhiformes somtijds aangetroffen wordt. — Hij wordt dakvor- 

 mig gedragen, zooals bij vele Galliformes en enkele Columbi formes, 

 \)\] g een enkele der Limicolae en Ralliformes. De 3 Europeesche 

 soorten van GalUnago dragen 12 — 16 stuurpennen; het zou mij 

 echter niet verwonderen, als de GalUnago sp., waarvan boven 

 sprake was, zijn 26 stuurpennen wèl eenigszins dakvormig 

 droeg. Dat de staart werkelijk dakvormig was, blijkt uit de linker 

 figuur, waar de teekenaar hem opzettelijk zöö scheef teekende, dat 

 hij zelfs bij deze 74"6ii-face-teekening zijn zeer karakteristieken 

 vorm goed deed uitkomen, — De staart is in de rechter figuur 

 hooger opgewipt geteekend, dan in de linker; blijkbaar was de 

 vogel in het eerste geval bezig zijn stuurpennen te soigneeren. 

 Toch komt zoo'n sterk opgewipte staart tegenwoordig alleen bij 

 enkele Galliformes voor. Bij RalUdae ziet men den staart in rust 

 bijna horizontaal; bij het loopen wordt hi] echter telkens vrij hoog 

 opgewipt. — De stuurpennen zijn voor Ralliformes te lang; hoe- 

 wel onder hen de Aramidae, Hydrophasianus, Eiirypygae, lange 

 pennen dragen; bij Limicolae zijn echter längere pennen nor- 

 maal aanwezig, al dragen zij die nimmer opgericht. — De stuur- 

 pennen zijn beslist hard en stijf , zooals onder de Ralliformes slechts 

 bij de zooeven genoemde langpennige het geval is; overigens zijn 

 alle stuurpennen bij deze groep week. Zij zijn sterker bij Limi- 

 colae en bepaald krachtig bij Golumhiforynes en Galliformes. — Nie- 

 mand kan, zelfs met den besten wil van de wereld, in de linker 

 figuur onderstaartdekvoeren gewaar worden of zelfs vermoeden ; 

 integendeel, de staart schijnt daar van onderen hol te zijn, niet 



