56 



Een en ander over bastaarden en kleurslagen 



DOOR 



F. E. BLAAUW. 



In de laatste jaren is het in Nederland in sommige kringen, ik 

 zou haast zoggen mode geworden, zicli met het kruisen van vogel- 

 soorten bezig te houden en hoewel ik het gewicht van deze proef- 

 nemingen over het algemeen niet inzie, zoo wil ik toch hieronder 

 eenige resultaten mededeelen, die ik meer of min toevallig verkreeg, 

 ten gerieve van bovengenoemde liefhebbers. 



Gedurende een aantal jaren toch houd ik op „Gooilust" den wilden 

 haan van Engelsch-Indië, aldaar „grey jungle fowl" genoemd {Gallus 

 sonnerati). 



Eenige jaren geleden gebeurde het dat zieh toevallig in een zelfde 

 volière, waarin zieh een paar Sonnerat-hoenders bevonden, ook een 

 hennetje-z warte krielkip bevond, dat als pleegmoeder bij mi] dienst 

 deed. Dit hennetje- legde onder een thuya-haag een zestal eieren, 

 en daar ik toevallig voor haar diensten als pleegmoeder geen gebruik 

 had, Het ik haar broeden. Het resaltaat waren 4 kuikens, die dus 

 den Sonnerat-haan tot vader hadden. 



De kuikens werden groot en bleken twee hanen en twee hennen 

 te zijn. 



Eén paar was bruinachtig, het tweede paar was zoo goed als zwart. 



Toen het haantje van deze laatste twee vogels in kleur kwam, 

 kreeg het eenige bruine en goudkleurige vederen op hals en rug. 



De twee paar vogels liepen bij mij geheel vrij rond en het jaar, 

 volgende op dat, waarin zij geboren waren, legden de hennetjes 

 eieren en werden broedsch. Jongen kwamen echter niet voor den 

 dag, daar alle eieren onbevrucht bleken te zijn. 



Dit herhaalde zieh eenige malen. 



Het jaar daarop (de haantjes waren intusschen bij den tweeden rui 

 veel mooier en vooral het zwarte haantje was een waar prachtdiertje 

 geworden) legden de hennen weder eieren en weder waren alle 

 eieren onbevrucht; er kwam niets voor den dag. 



Dit herhaalde zieh twee maal. 



