59 



aan den kop als men haar dichtebij ziet. Zij heeft meer groen aan 

 den hals dan een echte cristatus-hen. 



Het blijkt dus dat spicifer en cristaius of nigripennis in elke ver- 

 houding volkomen vruchtbaar zijn onder elkaar en met de stam- 

 soorten, evenals dat het geval is met den Amherst- en den goudfazant. 



Vöördat ik van de pan wen afstap, wil ik mijn ondervindingen 

 mededeelen over Pavo yiigripennis. 



Het is een onderwerp van verschil van meening onder de natuur- 

 kundigen of Pavo nigripennis een in 't wild voorkomende soort is 

 of wel een kleurvarieteit van Pavo cristaius. 



Daar de kwestie mij interesseerde, heb ik nu ongeveer dertig jaar 

 geleden een paar nigripennis pauweTi gekocht en heb er al die jaren 

 geregeld jongen van gefokt om te zien of er ook een terugslag op 

 Pavo cristaius uit voor den dag zou komen. 



Dit is niet geschied, maar na verloop van jaren heb ik eenige 

 witbonte exemplaren verkregen en eindelijk geheel lüitte, die nog 

 in mijn bezit zijn. 



Voor eenige jaren heb ik een witbonten nigripennis-h'da.u gekruist 

 met een voor dat doel aangekochte untie crisiaiits-hQn. 



Het resultaat is geweest een aantal jongen, die alle .... normale 

 cristatus-])Si\iwen waren. 



De invloed van de in de witte varieteit latente eigenschappen 

 der crisiatiùs-hen was zöö sterk, dat de invloed van den nigripemiis- 

 haan in 't geheel niet tot -uiting kwam. Deze jonge vogels heb ik 

 later onder elkaar laten fokken en het resultaat waren normale 

 Gristatus-])diViWQii en een enkele, ook al weer zuivere, nigripennis. 



Nu is mijn ondervinding dat, indien men twee wilde soorien kruist, 

 men producten krijgt in het midden staande tusschon die twee soorten 

 (bijv. de bovenvermelde pauwsoorten, de Lady Amherst- en goudfazant, 

 etc. etc.) en dat, indien men kleurslagen van één wilde soort kruist, 

 men of het eene of het andere kleurslag krijgt. Dit is bijv. het geval 

 met de loitte sneeuwgans en de zoogenaamde hlauioe sneeuwgans, 

 >die ik ook onder elkaar fokte en dit moot in het wild ook het geval 

 zijn met een noord-amerikaansche reiger-soort (Ardea occidenialis). 



Het resultaat, verkregen met de nigrijjennis-^SiUWGn heeft bij mij 

 dus, op bovenstaande afgaande, de overtuiging doen ontstaan dat 

 Pavo nigripennis slechts een kleurslag is van Pavo cristaius en dat 

 Pavo cristaius de oudere vorm is. Een witte Pavo cristatus-hen toch, 

 heeft bij kruising met een nigripennis haan zoo'veel invloed, dat zij. het 

 kleurslag nigripetmis in de eerste generatie geheel wegwèrkt. Dat 



