77 



afbeeldingen, bovendion „nach einem Gypsabgusse des Oxforder Kopfes 

 verbessert". Ongelukkig ontbreken daaraan de zoo karakteristieke 

 hoornscheden ! — Von Hayek geeft in zijn Handbuch der Zoolo- 

 gie eene afbeelding van den Dodo. In den linkerbenedenhoek vindt 

 men een gefingeerd monogram van Roelandt Savery: R en S 

 elkander kruisend. Het onderschrift luidt: „Nach Savory's Bild in 

 Wien". Een en ander is eene mystificatie: de figuur is grooten- 

 deels eene kopie naar Brandt 1847, maar de vleugel, de aarsstreek 

 en de staart zijn verbeterd naar de schilderij van Roelandt Savery 

 in het Britsch Museum ! 



Het is' Spreker gelukt aan te toonen, dat de ç^çf en de 99 van 

 den Grewonen Dodo in kleur en in ornamentatie verschilden. De cfcf 

 zijn lichtblauwgrijs met een pluimstaart, die in een rijken dos van 

 onderstaartdek- en circumanaalveeren overgaat. De 99 zijn zwart- 

 bruin met bruine borst, met een bijna bolvormigen staart van struis- 

 veeren. (Ttvee gekleurcle afbeeldingen). 



Spreker kon vaststellen, dat de Dodo's van ± Maart tot + Sep- 

 tember in bovenbeschreven bruiloftskleed prijkten en wanstaltig vet 

 waren, terwijl zij van + September tot + Maart meor de gedaante 

 hadden van dien op den gevelsteen, mager, hoog op de pooten, met 

 gestrekten hals, stoer, pedant. • 



De afbeelding van Clusius stelt den vogel gedurende den rui 

 voor. (Foto). Tusschen deze drie vormen vindt men allerlei overgan- 

 gen afgebeeld. Spreker bezit thans 85 afbeeldingen naar 38 origineeleri ! 



De hooge vervettingsgraad werkte verlammend op de spieren, 

 die den vleugel ophouden, zoodat wij bij de afbeeldingen van vette 

 Dodo's hangende vleugels vinden; eveneens werd de staart erdoor 

 dorsaal omgeslagen. 



Betrekkelijk jongß Dodo's hebben een körten snavel zonder dwars- 

 lijsten; hoe ouder de vogel, des te meer (tot 4) dwarslijsten en 

 des te langer snavel. (Plaat met Dodo-kopxien.) 



Minstens 15 Dodo's bereikten levend Europa, waarvan negen 

 Nederland, drie Engeland, vermoedelijk één België, vermoedelijk 

 één Italie. 



Op het eiland Mascarenhas (Bourbon) leefde de Witte Dodo. Ook 

 hiervan is het Spreker gelukt, vast te stellen, dat de cTcf en de 

 99 ill kleur en in Ornamenten verschilden. De cTcf zijn aan de 

 haakvormig gebogen snavelspits zwart, aan de gele hoornscheede 

 zwart dwarsgestreept, aan het overige gedeelte van den snavel wit, 

 aan kop en hals roodbruin, vorder geelachtig. Zij hadden twee 



