Waar de bebouwde streek langzaam overgaat in het veen, lieten 

 Fitis en Tjiftjaf zieh hooren, die met Roodborst en Braamsluiper, 

 Lijster en Merel de lucht vervulden met jolig geluid. Veel vroeg 

 hier tegelijk onze aandacht, daar de mooie gevlekte, breedbladige 

 orchis door zijn kleuren en de fijne brooswitte nachtorchis door 

 zijn geuren hun deel daarvan vroegen, terwijl hoog in de lucht het 

 klare liedje van den Boomleeuwerik parelde met zijn zwevende 

 klanken. 



Plotseling klonken de ■ — voor wien ze kent — zoo karakteris- 

 tieke tonen, waarmede haast altijd het Blauwborstje zijn overigens 

 zoo gevariëerd lied begint en alle kijkers richtten zieh naar de 

 plaats, waar dit geluid, dat we dien dag gelukkig nog menigmaal 

 konden hooren, vandaan kwam. 'tBlijft echter bij dezen vogel steeds 

 moeilijk, hem aan meerderen tegelijk te laten zien; zoo mooi, als 

 hij zieh aan den eenzamen, vroegen wandelaar vertoont, doet hij 

 het nooit aan velen te zamen. Als een echt saffieren juvveel, weet 

 hi] zichzelf op waarde te houden. 



Links van ons, waar het veen zieh uitstrekt, komen langzamer- 

 hand meer riet en biezen en daarmee de Rietzanger en Kleine 

 Karekiet en in de verte de Koekoek, die in geen moeras ontbreekt; 

 geen wonder trouwens, waar de Rietzangers en hun genooten door 

 hem zoo graag als pleegouders voor zijn kroost worden uitverkoren. 



AI spoedig slaan we nu een weg linksaf in, die ons midden in 

 'tveen zal brengen en worden daar verwelkomd door de holdere, 

 maar altijd wat zwaarmoedig aandoende fluittonen van den eeuwig 

 waakzamen Wulp, nu dubbel op z'n qui-vive, daai- de half-volwassen 

 jongen in het maar povere gras van een pas ontgonnen weitje 

 loopen. 



Hadden de excursionnisten het veen totnutoe alleen van den 

 buitenkant bekeken, thans kwam het er op aan, er intiemer mee 

 kennis te maken, om een Watersnippennest te bereiken, door Stoffel 

 vöö]' een paar dagen gevonden. Door de plasregens der vorige dagen 

 was het water in 'tveen zeker 15 cm. gerezen, zoodat natte voeten ■ 

 onvermijdelijk werden, voor wie zieh niet extra geëquipeerd had- 

 den. Zoo deed echter de natte excursie haar naam eer aan en dapper 

 plonsden we door het trouwens heelemaal niet koade veenwater; 

 bovendien was de bodem stevig, gelijk een hoogveen betaamt, en 

 bestond voor wegzakken, zooals in Friesland's en Holland's laag- 

 venen, geen gevaar. 



Ongelukkigerwijze had de verhoogde .waterstand het nest met de 



