88 



4 warmbruine, donker gevlekte eieren doen verdrinken; voor het 

 betrokken Snippen^ar en ons een groote teleurstelling, die echter 

 voor den eierverzamelaar een vreugde werd, daar hi] thans, zonder 

 gewetensbezwaren, de nog onbebroede eieren kon medenemen. 



Al gauw zagen we nu de Snippen vliegen en duidelijk was in 

 de stille lucht het blaten der mannetjes verneembaar. Door een 

 goeden kijker kon men uitstekend waarnemen, hoe, zoodra de vogel 

 naar beneden zeilde en het aparte geluid zieh deed hooren, de twee 

 buitenste, of wellicht de daaropvolgende, staartpennen bijna recht- 

 hoekig ten opzichte van den staart kwamen te staan. Waar soms 

 twee of drie van deze „sikkevogels" — zooals ze karakteristiek in 

 Drente genoemd worden — tegelijk door do lucht zigzagden, is het 

 te begrijpen, dat dààr de tocht niet vlug opschoot ; zoo dikwijls ziet 

 men zoo lets niet in ons land ! 



En toch moesten we vorder, want meer intéressants wachtte. 



Weliswaar was intnsschen een zacht motregentje bezig ook onze 

 bovenhelft te bevochtigen, maar de vele excrementen van Kor- 

 hoenders, die overal in de beide lagen, en de hoop een van deze 

 vogels op te stooten of een nest te vinden, hielden onze aandacht 

 zoo bezig, dat wij het ternauwernood voelden. Korhoenders zagen 

 we weliswaar niet, maai' al zoekend waren we de clou van de 

 excursie genaderd. In een armzalig dennetje toch, te midden van 

 een klein stukje denhenopslag, lag een nest van den Klapekster of 

 Grooten Klauwier, met vier jongen. 



Vöör twee dagen had een vogelfotograaf, na zorgvuldige voor- 

 bereidingsmaatregelen, hier vergeefs een paar uui' geduldig zitten 

 wachten, om de oude vogels bij de jongen te vereeuwigen. Eilaci, 

 zijn geduld was te groot geweest, of de weersgesteldheid na dien 

 te ongunstig; in elk geval, de jongen, nog levend toen we hen 

 met den fotograaf verlieten, lagen nu dood in het nest. Vanzelf 

 ontspon zieh direct een levendige discussie over vogelfotograüe met 

 haar pro's en centra's, over vogelbescherming en eieren-verzamelen, 

 zoodat de natte voeten er bijna droog van werden. Onbetwistbaar 

 biijft echter het feit, dat zeer zeker — zooals hier, bij het foto- 

 grafeeren van zeer schuwe vogels — een broedsel verloren kein 

 gaan, maar dat een uitgehaald legsei per se verloren is en ik ben 

 ervan overtuigd, dat de vogelfotograaf in quaestie, meer dan iemand 

 anders, dit ongelukkig uiteinde van een zeldzaam broedsel betreurt ! 



Terugkeerend, om thans längs de andere zijde van het veen te 

 loopen, bewonderden we eerst een Fitis-huishouden met bijna vlugge 



