93 



naar gelang van het aantal eieren, dat een nest bevat, spreekt men 

 van : ientsje, twake, trijke en breed (= vier stuks). 



Bij vele landerijen is in het pachtcontract een clausule opgeno- 

 men, die den huurder verpliclit, jaarlijks, een zeker aantal kievits- 

 eieren aan den „Lânhearre" te leveren. En in meer dan eene familie 

 wordt met trots de zilveren tabaksdoos bewaard, die, blijkens de 

 inscriptie, honderd of meer jaren geleden, door den landheer werd 

 geschonken tot dank voor de toezending van het eerste kievitsei. 



Zoodra Lentemaand haar intrede doet, begint men reeds de lan- 

 derijen af te zoeken, in de hoop het eerste ei te kunnen bemäch- 

 tigen. Ten deele om de eer (naam en woonplaats van den vinder 

 worden in de provinciale bladen gepubliceerd) ; ten deele om het 

 finantiëele voordeel, daar deze eersteling — meestal aan H. M. de 

 Koningin of Haren Commissaris aangeboden — op zijn minst met 

 een tientje wordt betaald. 



De daarop volgende exemplaren brengen nog licht /' 1.50 tot /" 2.50 

 op, doch dan daalt de prijs al spoedig, hoewel deze — zelfs in het 

 laatst van het seizoen, wanneer soms tot 30,000 eieren op één dag 

 ter markt komen — zelden of nooit onder 15 cents per stuk (ver- 

 koopspriis) komt. 



Al naar mate de aanvoer stijgt, ontwaakt — zelfs bij den ste- 

 dehng — de lust om ook eens zijn geluk te beproeven. Ik geloof niet 

 dat er een mannelijk inwoner (en zeker geen inboorling) der provincie 

 is, die nog nimmer „to-aeisiikjen (Stadsfriesch : lit-eisoeken) west hat." 



Op de mooie zomersche dagen, die April ons (volgens de over- 

 levering) elk jaar eenige meet schenken, zijn er soms zooveel lief- 

 hebbers, dat er, voor elken vogel die er vKegt, wel 10 zoekers in 

 de wei zijn. Ook hier geldt echter het spreekwoord: „het zijn niet 

 alien koks, die lange messen dragen". De meesten dier „Zondags"- 

 zoekers vinden alleen een ei als het hun toevallig voor de voeten 

 ligt (of na dat ze het hebben stukgetrapt). Anderen echter — en 

 onder dezen vooral de „beroepszoekers" — kennen de gewoonten 

 van den vogel zoo goed, dat ze (naar men zegt) aan het vliegen 

 kunnen zien hoeveel eieren het nest bevat en waar zieh dat nest 

 moet bevinden. Ik zelf kan wel uit de gedragingen van den vogel 

 opmaken waar ongeveer zijn nest ligt en of hij een of twee eieren, 

 dan wel reeds een volledig legsei bezit, maar het juiste aantal heb 

 ik even vaak goed — als misgeraden ^). 



1) Een paar proeven, die ik dienaangaande bij beroepszoekers nam, haddeu 

 een dergelijk resultaat. 



