109 



er betere, meer bij hun psyche passende nestplaatsen waren, werden 

 deze nochtans veronachtzaamd. 



Een analoog geval, herinner ik mij, van een koolmees, die, sinds 

 eenige jaren, onder de honten kap van een dagelijks in gebruik 

 zijnde pomp nestelde. Later, toen er vele nesthokjes opgehangen 

 werden, waaronder enkele in de onmiddellijke nabijheid van de 

 pomp, bleef de koohnees haar eenmaal gekozen nestplaats getrouw, 

 niettegenstaande ze daar vaak moest worden verontrust en het 

 broedsel reeds menigmaal geheol of gedeeltelijk te gronde was ge- 

 gaan. Ook de koolmees had haar conservatisme, ondanks den tegen- 

 spoed, niet kunnen overwinnen. 



Om nu evenwel op de ringmusschen terug te komen: toen ik 

 hunne eieren, nadat de legsels voltallig waren, had weggenomen, 

 bouwden de meesten een nieuw nest, evenzeer onder de pannen, 

 maar een drietal paartjes had genoeg van de oude nestplaats en 

 betrok thans een nesthokje. 



De hiiismusschen echter — hun aantal was stellig 3 à 4 maal 

 grooter dan dat der ringmusschen — , wier eieren ik ook stelsel- 

 matig verwijderde, bleven steeds de pannen getrouw en zelfs nadat 

 een tweede en derde legsei een zelfde lot had ondergaan als het 

 eerste, was er geen enkel paartje, dat naar een nesthokje trok. 



De huismusschen-psyche is dus blijkbaar sterker gebenden aan 

 het broeden onder dakpannen dan die der ringmusschen, en als 

 men bedenkt, dat de nestwijze onder de pannen voor huismus- 

 schen de meer normale en die in boomholten stellig de meer ab- 

 noraiale is, terwijl bij de ringmusschen juist het omgekeerde het 

 geval pleegt te zijn, zal men zieh over mijne ervaring niet al te 

 zeer verbazen. 



E d e, 5 November ,1917. 



