PETRUS ERCOLE HENRIGO COCCHIA S. 



(Presentata dal m. e. B. Morsolin) 



Tibi, (loctissime vir, in commentariis nostris qui vulgo 

 « Nuova Antologia » usui'pantur, ad ea defendenda quae 

 iam pridem Niebuhrius adfirinaverat refellerant Corsse- 

 nius et Mommsenius aliique, luiper disputanti e quibus ini- 

 tiis cum Romanorum poesis tum illa de Coriolano fabula 

 exorta esset quae usque ad nos permanavit, quaedam Ca- 

 tonis verba in tuam sententiam optime quadrare visa sunt. 

 Nihil equidem dicam de eo quod probare conatus es, etiam 

 Romae, sicuti ante Homeri aetatera in Jonia, ludorum prae- 

 cipue conviviorumque consuetudine res a popiilo gestas car- 

 minibus inconditis et rudibus, quae nunc ignoramus pe- 

 rinde atque antiquissiraorum illorum vatuni nomina, prius 

 quam Graecorum arte perfectis et expolitis celebratas 

 fuisse. In quo declarando multa quidem a Te vel acutissi- 

 me disputata sunt ut Niebuhrii opinio illa rursus renovari 

 atque e novis quibusdam radicibiis quasi revirescere vi- 

 deatur. Quae potius de Catonis testimonio scribebas, ea, ut 

 precor, in manus resumere ac de iis Tecum, nulla quidem 

 doctrinae iactatione, cuius me omnino expertem esse Te 

 praesertim adversario satis scio, disserere liceat. 



Grassari in illis verbis idem velie atque huc et illuc 

 recitando deambulare, hoc Tu primus nova eademque per- 

 spicua interpretandi ratione intellexisti. Atque etiam illos 

 qui, ut Catonis verbis utar quae ab A. Gellio nobis relata 

 sunt (XI. 2. 5), « in poetica arte studentes aut sese ad con- 

 vivia applicantes grassatores vocabantur -» haud multum 

 afuisse a Francigenarum cantoribus neque a Provinciali- 



