hüt lichtschip in zuidwestelijke richting oversteekt? Het mist ïexel 

 en krijgt eerst voor Nooidwijk land in liet ziclit. Zou het, na een 

 reis van 600 K.M., niet dat land opzoeken on vermoeid neervallen 

 in onze alles bergende heim- en duindoornreep ? Ik beweer niet 

 dat er in den herfst geen trek is direct uit Engeland naar hier (reeds 

 de in Zeeland gevonden Roodborst bewijst dit), doch ik vermoed 

 dat deze trek eerst bezuiden den Hoek van Holland van beteekenis 

 zal worden en dat het grootste deel van de „trekkers uit zee" aan 

 de Hollandsche kust vogels zijn die de Noorsche Fjorden onder zieh 

 lieten verdwijnen toen ze hun reis begonnen over de gevaarvolle zee. 



Het spreekt wel van zeit" dat een afstand van 350 zeemijlen niet 

 in één nacht kan worden afgelegd. Wij zijn aan de Hollandsche 

 kust zöö gewoon de nachttrekkertjes bij het licht worden rüstend 

 te vinden, dat we geneigd zijn te gelooven dat ze niet anders kun- 

 nen. Wie zou ook aan den binnenduinrand een Vhegenvanger of 

 Fitis willen zien „trekken" in het middaguur?! Tech wijzen de 

 waarnemingen er op dat ze dien binnenduinrand ook overdag be- 

 reiken. En het is begrijpelijk dat de Doggersbank- vogels het schip 

 aandoen op ieder oogenblik van den dag, dat de nachttrekker er 

 tot dagtrekker wordt en omgekeerd. Toch doet het vreemd aan 

 een Tuinüuiter uit zee te zien opdiiiken tegen het avondeten, of de 

 wacht met veel kabaal over het dek te hooren hellen bij het soep- 

 eten, om te waarschuwen dat er een Fitis is! 



"Wat tuurden we dien morgen het spiegelgladde water over! Het 

 was heiig weer met zon en zwakken Zuidewind, er kon dus wel 

 iets kernen! 



En zie, daar naderde, het was omstreeks elf uur, een vogel, heel 

 ver weg. Hij vloog laag over het water, recht toe recht aan, als 

 geleid door onzichtbare bakens, zieh niet störend aan ons daar-zijn, 

 even snel verdwijnend als hij gekomen was. Hier trok een dood- 

 gewone Torenvalk naar zijn winterkwartier. Kon het feit nuchter- 

 der zijn? En toch, drong zieh niet onweerstaanbaar een intens 

 verlangen op, te weten wat in dien vogel omging? Was het niet 

 mooi, daar een kleinen roofvogel, uitgebroed mogelijk in een Noorsch 

 pijnwoud, rusteloos te zien gehoorzamen aan dien innerlijken drang, 

 met het blauwe water onder en den strakken hemel boven zieh? Had 

 hij niet al vierhonderd kilometers achter den rug en was het meest 

 nabije land niet meer dan half zoo ver? Spotte deze vogel niet 



