9 



jong (lat ons doodop boreikte in den avond van 29 Augustus; 

 intusschon kregen we verscheidene malen Fitisachtige Zangertjes 

 aan boord die niet herkend werden. Si/lvia borin 31 Augustus: 

 om half zes 'savonds kwam een vogeltje van ver over zee uit 

 zuidelijke richting op ons toevliegen, laag over het water; na het 

 aan boord komen liet het dier zieh vangen en bleekjong. Erithacus 

 rnbecula, ook een enkeling, deed ons 22 September even aan. Phoe- 

 nicunis phoenicunis, een jong Ç, werd door den stuurman bij het 

 licht gepakt in den nacht van 13 op 14 om half twee. Oenanthe 

 oenanthc was een der talrijkste trekkers: 1 September drie maal 

 gezien, waarschijnlijk telkons dezelfde vogel die zieh dan telkens 

 op een der waaktonnen moet hebben teruggetrokken. Deze ook 2 

 September met Hchtworden aan boord en wegvliegend naar de 

 waakton, waarop we hem met den langen kijker konden zien zitten ! 

 's Middags om 3 uur en opnieuw om half vijf is de vogel weer aan 

 boord en dan tenslotte verzameld, oud 9 i^i^t vleugellengte van 96 

 en looplengte van 27 mm. 12 September een vogel 's middags; deze 

 wil aanvankelijk op den schoot van den stuurman strijken, die 

 op zijn hurken tegen de dekhut zit; als de man zijn banden uit- 

 steekt, wordt hij als mensch herkend en verlaten, in de richting 

 der waaktonnen rakelings längs mij en tusschen kapitein en machinist 

 door! In den nacht van 13 op 14 vangt de stuurman een voorwerp 

 bij het licht, jonge cf met vleugellengte van versch 100, droog 

 99 mm. en looplengte van 27.5 mm. ; evenals het 9 dus een typisch 

 oenanthe-v ooTweri) uit Noord-Europa. 15 September een enkeling 

 en 16 een langstrekker die aanvankelijk misschien van plan was 

 aan boord te komen, doch die zijn weg in zuidwestelijke richting 

 vervolgt. 19 's morgens om 7 uur, 20 September 's morgens om 



10 uur en eindelijk 22 September in den middag telkens enkelingen 

 die direct weer verdwijnen. Tenslotte een paar Tapuiten op onze 

 reis naar „Noord" met de „Drente" en tijdens onze terugreis 

 naar Holland. 



Van de roofvogels herkende ik 9 September Accipifer nisits, een 

 9 dat de kluts kwijt was en rijzend en dalend in noordelijke richting 

 verdween en denzelfden dag Faico tinmtncuhis, 9 of Jong, al eerder 

 uitvoerig behandeld. 



Steltloopers betrekkelijk vaak gezien, doch slechts vier soorten 

 herkend, te weten: Strepsilas interpres als langstrekkende enkeling 



11 September 's morgens om half negen. De vogel riep holder, een 

 geluid als een enkele tureluurtoon, maar nog scherper en enkele 



