10 



malen hoorde ik het eigonaardig onduidelijk tiilgeliiid, Wadden- 

 bczoekers vermoedeiijk wèl bekend. Charadria.s aprirariu-s, een vogel 

 in winterkleed, vloog in den nacht van 16 op 17 tegen het licht 

 van Doggorsbank-Noord en werd door een der matrozen als cadeautje 

 voor me meegebracht toen we „Noord" aflosten. De man had den biiik 

 opengesneden en den vogel volgestopt met tabak ter conserveering! 

 Erolia alpina kwam 12 September aan boord, tegen den avond. Het 

 dier moet bar moe geweest zijn, want het streek oogenblikkelijk 

 op een bultzak die op de ankerwins lag te luchten; toen wij de 

 dekhut omgeslopen kwamen, sliep het dier, de kop tusschen de 

 öchouderveeren ! Een zeer jonge vogel, in overgang tot winterkleed, 

 sDavellengte 29.5, vleugellengte (droog) 115 mm. Grocethia alba 

 (= Calidris arenaria)^ eveneens 12 September op reis, werd reads 

 uitvoeriger besproken; juvenielskleed (geen enkele nieuwe veer 

 gevonden!), schedel bijna geheel onverbeend, snavellengte 24, vleugel- 

 lengte (droog) 125 mm. 



Van de Eenden herkende ik slechts een cf Oidemia nigra die 

 22 September in zuidelijke richting langstrok. Overigens zag ik 

 deze soort niet zoolang Holland uit het zieht was! Maar dicht 

 onder de kust waren ze dan ook talrijk! 



En tenslotte de zeevogels: Sida bassana regelmatig in klein 

 aantal gezien, meest langsvliegend, blijkbaar op weg naar beter 

 vischgronden. Deze vogels waren gedeeltelijk oud, vaak echter vogels 

 in z.g. overgangskleed en daarbij waren alle mogelijke stadia ver- 

 tegenwoordigd, jonge vogels (d.w.z. vogels geboren 1920) zag ik niet. 



De beide Stereo rarins-soorten. pomarinus en parasiticus waren 

 vrijwel algemeen, zoolang ik op zee was, hoewel ze zieh bij be- 

 wogen zee veel minder lieten zien dan met kalm weer. Wat oude 

 vogels aangaat, zag ik pomarinus vaker dan parasiticus^ van de 

 jongere dieren durf ik niets positiefs te zeggen, want ik was lang 

 niet altijd in de gelegenheid hun middelste stuurpennen te bestu- 

 deeren en grootte-verschil durfde ik nooit op afgaan. Behalve een 

 niet klein aantal oude vogels met ongebande borst en buik en geel- 

 witten halsring zag ik enkel vogels van éénjaaroud '), nooit jongen ! 



1) Hartert gelooft (Vögel der Pal. Fauna, pag. 176-2) dat iKirasiticus het 

 „Altorskleid" pas in het vierde of vijfde jaar ryk is en dat hij al dien tijd 

 ongeslachtsi-yp zou blijven. Drio tot vier jaar ongeslachtsrijp zijn lykt nie 

 een heele poos, maar wel zou daardoor missühien de variatie te verklaren 



