12 



bons van luiken en gerammel van kettingen; stoom ontsnapt ten 

 teeken dat zo „halun" gaan. Verder is enkel een troep meeuwen 

 te zien, rüstig afdrijvend op stroom, een honderd meter weg aan 

 stuurboord, er zullen er 800 zijn. Plotseling een gewolk van een 

 paar honderd blanke vogols, een klagend geroep, door druk „kek- 

 kek" afgewisseld. Er nadert een Jager, een witgebuikte oude vogel 

 met langen roofvogelstaart en geelwitten halsring. Wat is hij zeker 

 van zijn doel, zijn weg schijnt längs een staaldraad gespannen! 

 Daar is hij midden tusschen hen en vervolgt zijn slachtoffer. Even 

 later is de jacht afgeloopen, het geklaag mindert, de wölk komt 

 tot rust, de blanke vogels spreiden zieh weer als een kleedje over 

 het water uit, vergeten is alles! Dit tooneeltje herhaalde zieh met 

 mooi weer tientallen malen per dag; Bissa tridactyla vangt haar 

 vischjes terwijl ze op het water drijft; de Jager doet zoo'n bende 

 opgaan en kiest in de lucht zijn vogel uit. 



Wat mij bij deze jaagpartijen het meest verbaasde, was, dat de 

 .Tager soms midden tusschen de meeuwen streek als het hem niet 

 lukte iets te bemächtigen en de troep daarna tot rust kwara. Hij 

 wachtte dan * — en dit kon soms lang duren, eenmaal meer dan 

 een kwartier! — tot er een wat ving, schoot dan op den vogel af 

 en trachtte diens buit los te krijgen; de Drieteenmeeuw is volhar- 

 dender bij het vasthouden van zijn vangst dan canus of argentatus, 

 zeer vaak trekt de Jager onverrichterzake af. 



Een kleine Stercorarius-soort, die ik voor longicauclus hield, be- 

 zorgde me een tiidlang afleiding in den morgen van 7 Septem- 

 ber. Bij de determinatie ging ik af op de helderwitte vederzoomen 

 aan de bovenzij en het mankeeren van de witte vleugelvlek, telkens 

 als het dier even opvloog; bewezen en van belang is deze waar- 

 neming allerminst. De snavel was donkerblauw, de zijden waren 

 zeer sterk geband (haast gesperwerd), de staart had 1 tot 2 cm. ver- 

 lengde middelste pennen. Ook deze vogel was bij een troep Drie- 

 teenmeeuwen gestreken, waaruit hij af en toe vogels trachtte op te 

 jagen, wat hem siecht lukte. 



Van de Meeuwen was marinus steeds vrij algemeen, zooweljongen 

 van verschillende leeftijden als oude vogels, ook een aantal eerste- 

 jaars. Het kwam me voor dat de vogels omstreeks half September 

 in aantal toenamen; 14 September zag ik een troep van 40 stuks. 

 Argentatus doorloopend in klein aantal gezien, jonge vogels even 

 goed als oude; waarschijnlijk toenemend tegen half September, doch 

 evenals bij alle andere meeuwsoorten de aantallen steeds sterk wis- 



