37 



gaas omgeven boschje van Bambusa 7netake Sieb., onder welks plaat- 

 selijk eenigszins van den grond afgeraakt gaas de meeuwen wel, 

 maar grootere vogels niet door konden, en te midden van hen met 

 rust latende broedende zwanen, wier mannetjes de ooievaars, peli- 

 kanen en schollevaars op eerbiedigen afstand hielden. Hun eerste 

 ei werd 27 Mei, het tweede 30 Mei gelegd, en de broedduur liep 

 van 31 Mei tot 22 Juni, dus 2 2 dagen. Toen later het kippengaas 

 weggenomen moest worden vanwege een ratten-invasie, plukten en 

 vernielden de zwanen het bamboeboschje in zulk een mate, dat 

 het meeuwenpaar in Mei van 't volgend jaar aan den overkant 

 een goed heenkomen moest zoeken. 



Vlak bij een dennetje, midden op een daar zieh bevindend gras- 

 veldje, werd toen genesteld. Ik vend toen eerst gelegenheid te con- 

 stateeren dat de meeuwen — wien 's avonds eens op last van den 

 Directeur door den toonmaligen oppasser van 't reptielenhuis takken 

 toegeworpen werden — met behulp van deze takken een abnor- 

 maal hoog en takkenrijk nest maakten, zeer afwijkend van het 

 nest van zilvermeeuwen in de vrije natuur. Ooievaars, reigers, aal- 

 scholvers, die min of meer kunstvaardige nesten maken, hebben 

 van nature — krachtens instinctieven aanleg dus — het vermögen 

 om van verren afstand takken naar hun nestplaats te brengen. 

 Zwanen, ganzen, eenden, en blijkbaar ook meeuwen, doen dit niet, 

 vergenoegen er zieh van nature mede, takken, grasboschjes enz. 

 uit de onmiddellijke omgeving van hun nestkuil te grijpen ot 

 te plukken en deze er rond omheen of er in te schikken. Waar 

 men nu ons paar zilvermeeuwen „tegen de natuur in" takjes en 

 takken verstrekken ging, bouwde het zijn nest veel hooger en 

 wijder uit dan de vogels anders van nature gekund hadden. 



Het eerste ei werd gelegd of liever door ons gevonden — want 

 wij lieten het paar in deze gevaarlijke, nieuwe situatie, zooveel 

 mogelijk met rust — op 23 Mei. De 3 eieren kwamen onderschei- 

 denlijk uit op 18, 20 en 22 Juni, dus wederom — gerekend van 

 28 Mei tot 18 Juni — een broedduur van + 22 dagen. Mannetje 

 en wijfje losten elkaar bij het broeden af, en lieten de eieren nooit 

 alleen. Nu was onze verwachting op 't hoogste gespannen, want 

 wat zou het paar — dat door ons met opzet niet beschermd werd — 

 thans te zien geven op 't open veld, waar ooievaars en pelikanen 

 af en toe rondwandelen kwamen, al waagden de schollevaars zieh 

 ook niet zoo ver van het water. Zouden ze bij nadering van vijan- 

 den nu ook het nest verlaten, den vijand tegemoet gaan, om dan 



