42 



roofdier echter zôu sterk aan, dat die van zijn „voedsel-dieren" er 

 geen gelijken tred mede kan hoiiden, dan loopt de instandhouding 

 der laatsten ernstig gevaar. 



De talrijke gevallen van uitroeiing der dieren door mensclnenhand 

 kunnen in dit verband buiten beschouwing blijven ; de mensch speelt 

 daarbi] do roi van een roofdier, hetwelk dusdanige eigenschappen 

 bezit, dat het voortbestaan eener soort, welke aan zijne vervolging 

 is prijsgegevon, vrijwel onmogelijk wordt gemaakt. Het ondergaan 

 eener species door voedselgebrek hgt veelal aan khmaatwijzigingen 

 en de daardoor beïnvloede vegetatie-verandering, doch van veel 

 grooter beteekonis zijn voor de récente fauna de floristische omkee- 

 ringen, door den mensch geschapen. Hier hebben wij een absoluut 

 nieuwe factor, die het tegenwoordige scheidt van de vroegere aard- 

 historische tijdperken. Vonden toen veranderingen in de flora door 

 den invloed der weersgesteldheid uitsluitend in zeer lang tijdsverloop 

 plaats, tegenwoordig wordt het plantenkleed der aarde door de 

 menschen zèlf in een recht körten tijd veranderd en dienstbaar 

 gemaakt aan hmi behoeften. Het Hgt voor de hand, dat deze, door 

 den mensch veroorzaakte floristische wiiziging van de grootste be- 

 teekenis voor de geheele dierenwereld moest worden en zij is het, 

 welke aan de tegenwoordige vogelfauna het eigenaardig karakter 

 verleent, hetwelk voor de ornis van het door menschelijke hand 

 bebouwde gebied zoo merkwaardig is: soorten-armoede, verbonden 

 met Individ uen-rijkdom aan den eenen, menigviildigheid der soorten 

 aan den anderen kant. Wilde men tegenwoordig het landschapsbeeld 

 scheiden in natunrlijke en kimstmatige bestanddeelen, dan zou, bij 

 conséquente doorvoering, het oerland tot een minimum gereduceerd 

 worden en er bleef bijna niets over dan cultuurland. Het bosch kan, 

 bij zijne tegenwoordige samenstelling niet als oerland beschouwd 

 worden en toch kan men het voor zoö-geografisch doel ook niet 

 aanvaarden als cultuurformatie. Ook valt de scheiding van „bosch" 

 en „tuin" moeilijk te deflnieeren; zij bestaat slechts voor den mensch, 

 niet echter in werkelijkheid en in elk geval niet voor den vogel. 

 Evenmin zijn de woonplaatsen der menschen in dit opzicht een 

 factor van beteekenis in 't landschapsbeeld. Zij mögen het zijn vpor 

 anthropo-geografische deskundigen, echter geenszins voor ornitho- 

 geograflsche vraagstukken. De gebouwen der menschen beteekenen 

 voor den gierzwaluw of 't zwarte roodstaartje niet anders dan rotsen 

 en steenhoopen, die hen passende nestgelegenheid bieden ; de tuinen, 

 welke door merel en zanglijster bewoond worden, zijn voor den 



