66 



onder en zo kwamen zoo te zien mot gcwone jonge Fitissen overeen. 

 „Ik veronderstel nu dat de stuif'dam voornamolijk zijn vogels uit 

 de richting van Borkum, de takkenschelf hoofdzakelijk recht uit de 

 Noordzee krijgt. Dan zal de stuifdam helgeol gebuikte vogels bezit- 

 ten, uit Oost-Duitschland b. v., de scholf „bleeke" uit Scandinavie ')." 

 Hoe vreemd het ook klinken möge dat men buiten verschillen 

 van enkele millimeters zou kunnen waarnemen, zou ik toch betref- 

 fende den 29sten willen toevoegen dat enkele vogels uit de takken- 

 schelf ons bijzonder groot voorkwamen, dat ze zichtbaar langer 

 staarten bezaten en dat enkele de bovendeelen zöö grijs en de 

 onderdeelen zöö bleek getint hadden dat één hunner aan een Braam- 

 sluiper herinnerde! Men vergeté niet dat we soms enkele uren () 

 tot 10 meters van den takkenbossenhoop af lagen en onze vogels 

 daarbij onderzochten met 8 en 18x-vergrootende prismakijkers. 

 Vele vogels bij elkaar maakten bovendien het vergelijken gemakkelijk. 



Oenanthe oenanthe (L.). 



Dat waren dagen waarvan we niet gedroomd hadden, 50, GO Ta- 

 puiten na afloop van de telling! Wat kon die vlakte er gezeUig 

 uitzien met om de andere graszoô een Tapuit er boven op! En wat 

 een groote waren er af en toe tusschen! 



Jammer genoeg bestaat er voor de voor ons te verwachten oenanthe- 

 vormen in den herfst geen ander critérium dan de grootte en daarbij 

 komen dan vooral de vleugel- en looplengte in aanmerking. Ik ver- 

 zamelde 4 jongen en 4 andere werden dood gevonden door Druver, 

 Traanberg en een der kinderen. Van deze 8 stuks laat ik er 2 

 vervallen, daar hun geslachtsklier nog niet macroscopisch zichtbaar 

 gedifferentieerd was. Duid ik, zonder dat ik hiermee iets zou willen 

 beweren omtrent al of niet-houdbaarheid dezer beide vormen, de 

 Middcl-Europeesche broedvogels als grisea (ßr.) aan en de Noord- 

 Europeesche als oenanthe (L.), dan zou ik de verzamelde vogels als 

 volgt willen specifieeren. Voor vergelijk geef ik tevens de maten 

 van enkele al eerder verzamelde vogels; vorder verwijs ik naar de 

 door Kleinschmidt gegeven tabel van vleugelmaten in „Berajah" 1905, 

 Saxicola Borealis. 



1) De 4 op 29 Augustus verzamelde jongen pleiten echter niet voor de 

 juistheid dezer verondorstelling. 



