gebroed hoeft, was hij or goregeld to zien. Oudo vogcls die luid 

 him scherp „starriet" of „kaugek" boven hot eiland lioten khiiken, 

 wanneer zij met een snirpend jong overgovlogen kwamen, waren 

 algomeon, Hun lievelings-verblijfplaats was hot einde van de hors, 

 dicht aan de Eems, waar ze in een of meor troepen van 80 tot 

 150 vogels samenhokten. Een derde deel van deze vogcls bestond 

 uit jongen van dit jaar. 1 Augustus bedroeg hun aantal tegen de 

 500 stuks. 



De Vischdiefjes en Noorsche Sterns hadden een talrijke 

 nederzetting (eenige honderdon paren) op de schelpvlakte aan den zuid- 

 kant, waar ze duchtig te kampen hadden met hot stuivendc zand. 

 Bovendien hadden ze volgens den voogd veel last van de Zilvermeeuwen 

 en aan deze laatsten is het mogelijk te wijten dat de good bevolkte 

 kolonie van einde Juli, 13 Augustus verlaten teruggevonden word. 

 Een groot aantal lijkjes van donsjongen lag bovendien reeds einde 

 Juli samengespoeld in een oude hoogwaterlijn. 



Het broedterrein der Dwergsterntjes was aan de westzijde ge- 

 legen, dicht bij de landingsplaats, maar het hooge water onder invloed 

 van den krachtigen westenwind van 23 Juli veegde do plek schoon 

 tot een kale woestenij. Een klein aantal vogels trotseerde, evenals 

 een enkele Scholekster en Zilvermeeuw, de haast eeuwig stuivende 

 hors en slaagde er in, daar jongen uit to broeden: 25 Juli 2 jongen 

 (1 dood, 1 half dood) en een nest met 2 eieren, 26 Juh een grooter jong. 



Zie voor Zwarte Stern: Dagelijksch verzieht. 



De voogd schatte zijn Bergeenden-bezit ') op een 10 à 12 paren, 

 die echter bij onze komst op het eiland reeds met hun jongen de 

 wijde waddenzee waren opgegaan. Eén ouder-paar met een 5-tal 

 donsjongen vertoefde nog op het uiteinde van do zandplaat aan den 

 oever der Eems. 



Maar nergens waren bij afgaand water do bonte scharen der niet 

 broedende vogels zoo talrijk als op het Rottumer wad in die laatste 

 Juli-dagen. Hoewel de aantallen niet iederen dag even groot waren, 

 viel van eenigen doortrek niets te bespeuren. 21 Juli word hun 

 aantal op nog geen 500, 25, 26 en 27 Juli steeds op 600 stuks ge- 

 schat. 22 Juli waren zij buitengewoon talrijk en daar een vrij 

 krachtige wind het mogelijk maakte de vogels in groepjes te laten 



1) Cf. Otto Leege, Die Vögel der Ostfriesischen Insehi. 1905. S. 37: „Auf 

 Rottum nisten nur noch etwa 200 Paare". 



