86 



Eeii eigenaardigheid, waar de auteur herhaaldelijk op wijst is 

 deze, dat wanneer men de eerste période van den leg (de eerste 

 broedsels) vergelijkt met de tweede (waarin ook de tweede broedsels 

 Valien), het gemiddeld aantal eieren in de eerste grooter is dan in 

 de tweede, terwijl de variatie-coëfficient zieh juist in omgekeerde 

 richting beweegt, m. a. w. bij het begin van den legtijd, bij het 

 eerste broedsel, worden grooter legsels geproduceerd dan later, ter- 

 wijl er in het begin minder verschil is in het aantal eieren per 

 legsel dan later. Gemiddeld aantal eieren per legsel en variatie- 

 coëfticient zijn das twee grootheden, die, zooals de schrijver zieh 

 uitdrukt „tegen elkaar inloopen" en waarvan wij „de fundamen- 

 teele beteekenis" niet weten. Toch meen ik, dat de vei"klaring 

 daarvan gegeven kan worden. Telkens wijst schrijver er op, dat 

 voor de leg-functie een hoeveelheid énergie noodig is en dat de leg 

 begint, wanneer deze aanwezig is en ophoudt, wanneer zij verbruikt 

 is. Nu is deze hoeveelheid énergie verschillend bij verschillende 

 Individuen. Deze beginnen echter alle met „volle capaciteit" te 

 leggen: er is dan weinig verschil in het eiertal der legsels en het 

 totaal aantal geproduceerde eieren is groot. Later wordt de capaci- 

 teit tot leggen minder, bij de zwakkeren eerder dan bij de sterkeren. 

 Gevolg: het totaal aantal eieren wordt minder, maar er is meer 

 verschil in het aantal eieren per legsel. 't Is er mee als bij een 

 wedstrijd: in den aanvang loopen alle deelnemers even hard, de 

 gemiddelde snelheid is groot en de onderlinge afstand gering; aan 

 het einde zijn de zwakkeren uitgeput, de gemiddelde snelheid dus 

 kleiner en de onderlinge afstand grooter. Het graiiekje van de 

 merel {Turdus merula)^ die niet met „voile kracht" begint te leggen, 

 schijnt mij deze opvatting te bevestigen. Wij zien daar ni., dat in 

 het begin de variatie- coefficient niet afneemt bij toenemend ge- 

 middeld eieraantal. 



De schrijver vergelijkt de door hem gevonden tegengestelde be- 

 weging van eieraantal en variatie-coëfflcient bij die, welke Pearl 

 bij een hoenderras vend. Ik meen echter, dat de oorzaak in het 

 laatste geval elders gezocht moet worden. Het zou mij evenwel te 

 ver voeren, er hier dieper op in te gaan. 



Ten slotte moet ik bekennen de op blz. 31 gegeven „werkmethode", 

 die de besproken feiten moet „verklaren", niet geheel te begrijpen. 

 Ik volsta dus met er naar te verwijzen. 



Mei 1922. L. F. de Beaufort. 



