U4 



iooper zij hier vermeld dat de kleur der pooten „geelolijfDruin" was 

 en wel scheen de binnenzijde der tarsi „roodbruin" te zijn, tegen- 

 over de buitenzijde „geelolijf"; hierdoor ontstond eenigszins een 

 kleurencontrast van rood en geel. 



Opmerkelijk is dat dit kleurverschil dor pooten van minuta en temminckii 

 in de ons ten dionste staande literatuur zoo siecht afgebeeld en weinig ver- 

 meid wordt. Keulemans kleurde in de nieuwe Nanmann de pooten van tem- 

 minckii, yninuta en alirina en op een andere plaat ook van subarcuata (= ferni- 

 ginea) bij zomer- en winterkleedvogels uniform groenzwart, terwijl men ook 

 door Thorbubn's figuren („British Birds", Vol. IV, Plate 66) wat dit kleur- 

 verschil betreft onbevredigd wordt gelaten. 



Alleen Hartebt zegt duidelijk in zijn „Vögel der pal. Fauna", Bd. II, 

 van minuta (S. 1578): .... „Schnabel und Füsze schwarz"; 

 van temminckii (S. 1581): .... „Schnabel schwärzlich, Wurzel des Unter- 

 schnabels hell olivenbraun. Füsze hell olivenbräunlich, oft fast oliven- 

 gelblich, bis olivenbraun". 



Tenslotte zij hier nog verwezen naar Miss Haviland's (geillustreerde) 

 artikels in British Birds (Mag.) Vol. VIII, pp. 202—208, waarin vooral de 

 foto's voorkomend op Plato 4, pp. 204 en 205 C. minuta fraai weergeven en 

 Brit. B., Vol. X, pp. 157—165. 



De beide waargenomen vogels lieten als ze opvlogen ecn „ieke- 

 renden" roep hooren, waarbij ze sterk aan Kneutjes deden denken (B.). 



Tringa erythropus (Pali.) — Zwarte Ruiter. 



Van deze soort, die gedurende den zomer van 1920 bij de Cocks- 

 dorp (Texel) vrijwel geregeld en wellicht talrijker ') dan in andere 

 jaren was aan te treffen, droegen de waargenomen vogels slechts 

 in enkele gevallen hat donkere zomerkleed ; verreweg het grootste 

 deel was in jeugd- of winterkleed. We verkregen de volgende aan- 

 teekeningen, waarbij we veronderstellen dat de vogels, die in Juli 

 het grijze kleed droegen, jeugdige, nog niet geslachtsrijpe zomer- 

 zwervers zijn — wat echter door sectie nog altijd dient te worden 

 uitgemaakt — evenals de „grijze" Rosse Grutto's en Goudkieviten 



1) Men zou dit kunnen opmaken uit vergelijking met de opgaven van Lieut. 

 C. B. TiCEHUBST (The Ibis 1920, p. 387), die in 1906 en 1908 terzelfder plaatse 

 waarnam, terwiU een berichtje in Brit. B., Vol. XIV, p. 164, meldende: 

 „It is worth adding that the Dusky Redshank has been unusually plentiful 

 this year in north Norfolk" en de opgave in het Jaarbericht der Club van 

 Nederlandsche Vogolkundigen (N° 10, bldz. 100), wellicht eveneens hiervoor 

 kunucn pleiten. 



