23 



bus arctius constitutis, membra aliena tanquam genera peculiaria sc- 

 jungeret, et a genere Hemerobii genns Osmyli distingueret, quod antea 

 tanquam H. chrysops Linn., sive H. maculatus Fabr. (synon.) cum illo 

 conjunctum vel potius confusum fuisset. Septem specierum c genere 

 Hemerobii enumeratarum, duae priores tantum, H. perla et H. chrysops 

 e genere Chrysopae sunt, quum Chr. vulgari (mihi) et perlae Linn. 

 respondeant. 



In libro „Genera crustaceorum et Insectorum, tomo tertio, 

 Paris 1807," Latreille etiam eo progressus est, ut sagaci ingenio genus 

 Hemerobii et pro longitudine et natura antennarum in duas partes divi- 

 deret, quarum prior: ,,antennae (corporis saltem longitudine) articulis 

 cylindricis, non transversis," generi Clirysopae Leacli respondet, quum 

 altera: „antennae (corpore saepe breviores) moniliforraes," species gene- 

 ris Hemerobii Leach (sensu angustiore accepti) amplectatur. Pro exem- 

 plis species jam in libro: ,,histoire naturelle gen, et part. des Crust. et 

 des Ins." descriptae exhibentur. 



In opere magni aestimando: Palisot de Beaiivois: „Insectes re- 

 cueillis en Afrique et en Amerique etc. pendant les annees 

 1786 — 1797. Paris 1805." pag. 87, 88, nova generis Chrysopae species, 

 a me vero nunquam conspecta, describitur, quae nomine Hemerobii mar- 

 garitini significata et tab. VII. fig. 5. depicta est, sed ita, ut picturae colo- 

 res descriptioni non respondeant. 



In secunda ^o*5/„Faunae Etruscae editione, ab llliger curata 

 et optimis, maximique aestimandis observationibus aucta, tom. II., 

 pag. 13—16. sex generis Hemerobii species descriptae sunt, quarum vero 

 quatuor tantum ad genus Chrysopae pertinent, — et in his nova quae- 

 dara, H. italicus, quae jam in prima operis editione (1790; hoc nomine 

 significata est, Quod quum jam factum esset, priusquam Olivier eam 

 H. lateralem vocasset, illud nomen praeferendum esse apparet. Reli- 

 quarum trium specierum propositarum Hem. perla Chrysopae vulgari 

 (mihi), H. chrysops Hem. perlae Linn. respondere videtur, — tertiam 

 vero certo dignoscere non licet. Notae quaedam Chr. ciliatam Wesmael 

 indicare videntur, quae revera cum H. albo Linn. congruit; sed H. album 

 Fabricii huc non pertinere certo certius est. 



Parum e rerum natura de Lamarck in opere: „Histoire naturelle 

 des arimaux sans vertebres, tome IV, Paris 1817;" Hemero- 

 binos Latreillei cum illius ,,MegaIopteres" et „Kaphidines" in unum 

 coetum conjungit, quem nomine „Ie8 Hemerobins" amplecitur. Generis 

 Hemerobii quatuor enumerat species, quarum tres priores, H. perla, 

 chrysops, albus, (eodem modo, quo Scopoli species interpretandae) gene- 

 ris Chrysopae sunt. 



