32 



Chrysopae et affinium tantum, alter generum Hemerobii, Leach, Osmyli, 

 Latr , al., est. 



Ex antennarum longitudine, quamvis in Chrysopa vakle praevalente, 

 notae ail genus distinguenduin idoneae peti non possunt. 



Peduni fornia onmibus Ilemerobidis eadem, ita ut graciliores et cras- 

 siorcs in ejusdem gencris diversis spcciebus reperiantur; tibiae vcro, aut 

 cylindricae aut magis fusiformes, notas aliquatenus sibi constantes prae- 

 bcrc vidcntur, — licet singulae cxceptiones non desint. 



Quod vero tarsorum unguiculos attinet, qui a tribus illis, quos supra 

 laudavimus, auctoribus pro gravissima generis nota descripti, quin ad 

 singuhi Hcmcrobidarum gencra distribucnda in usum vocati sunt, — non 

 possum quin commonefaciam reliqua Hemerobiorum genera plerumque 

 hujus partis forma dignosci quidem posse, — sed in genere Chrysopae 

 hanc notam non minus ambiguam et inconstantem esse, quam ultimi pal- 

 porum maxillarium articuli. 



Unguis dilatatio, a basi incipiens, in diversis generis speciebus di- 

 versa rationc modificatur, ita ut a latissima forma paullatim in unguem 

 simpliccm transcat, — quapropter hanc notam nonnisi ad singulas spc- 

 cies distingucndas in usum vocare licet, — quum ad gcnus definiendum 

 aliquatcnus tantum accedere, et ratione tantum habita exhibcri possit. 



Maximi momenti notae ex alis, praecipue vero e venarum alae dispo- 

 sitionc pctendae suut, quum non solum in Hemerobidarum formis pri- 

 mariis characteres stabiles exhibeant, sed etiam ad genera, sibi propin- 

 qua, dignoscenda notas excellcntes, easque facillime conspicuas prae- 

 beant, — quod co majoris momcnti est, quo magis sine difficili quaestione 

 cognoscuntur. Hac de causa ego quoque notis e venarum in alis con- 

 spicuarum dispositionc petitis usus sum, tam ad totius Hemerobidarum 

 famihac primarios typos distinguendos, quam ad novum genus, quod a 

 genere Chrysopae separetur necesse est, et dignoscendum et definien- 

 dum, — cujus dcscriptionem infra exhibebimus. 



Characteres specicrum dignoscendarum maxime varii et plerumque 

 ejusdem dignitatis sunt; sed propter colorem post insecti mortem immu- 

 tatum necessc est accurata comparatione institucnda circumspicere, ne 

 phacnomcna fortuita pro notis specificis exhibeantur, quod saepius Bur- 

 meister et Rambur accidit. 



Corporis color, animali vivo sacpc splendidissimus, interdum speciem 

 accurate designans, post mortem plerumque mutatur, — quo facto 

 Baepissime etiam, praecipueque in speciebus, quibus colores fusci sunt, 

 ut in ,,Chr. fulvicipitc," abdominis picturae putrefactione evanescunt. 

 Hae notae igitur utiles essc non possunt, nisi individua viva, aut ante 

 breve tempus interfecta, in quaestioncm vocantur. Species tantum 



