33 



vlridlssimo colore Insignes et colorem et picturas corporis constantlus 

 plerumque retlnent. 



Ocull quoque aureo splendentes, in slngulis speciebus vero fuscl, 

 eaque nota speciem vivo animali jam designantes, post mortem pulchri- 

 tudine sua destitiuntur. 



Sed notae slbi constantes habendae sunt tam capltls color, in non- 

 nullis speclebus a corporis primarlo colore dlscrepans, quam maculae et 

 puncta In caplte conspicua, quae numero varlantla, cum reliquis notls 

 conjuncta, semper ad dlstlnguendam speciem sufficlunt. 



Labri natura, duas dlversas formas exhibens, ea est, ex qua species 

 in coetus majores, etlam allis notls Insignes, conjungi possunt. 



Palporum et color et articuli ultlmi forma, uti antennarum longitudo 

 colorque notas ad multas af)ecies accurate distinguendas praebent. 



Prothorax diversas et longitudinis et latitudinis ratlones praebet, — 

 quae uti diversus color aut maculae aut puncta, llcet rarius obvia, — 

 accurate deslgnantia esse censenda sunt. Maculae et puncta mesotho- 

 racls et metathoracis in paucis tantum speciebus, in iis vero sibi con- 

 stantia, inveniuntur. 



Summi momenti alae earumque venae sunt. Jara alarum formae 

 difFerunt erationelatitudiniscumlongitudine comparatae, aut ratlone alae 

 acuminis, quod iriterdum valde acumlnatum, interdum plane rotundatum 

 est; neque fimbrias costae et pro longitudlne et pro colore in plerisque 

 speclebus non dlversas esse yidemus. 



Venae, imprimlsque omnes longitudinales , plerumque eodem colore 

 sunt, quo corpus pictum est, — aut aliquanto clariore, — unlcolores ; in 

 paucls tantum speclebus duo colores conspicluntur, — qua sola nota spe- 

 cles jam satls designantur. 



Macula marginalis, vel pterostlgma, quod plerumque vix vividius 

 coloratum apparet, in paucisslmls tantum speclebus alio quam totius 

 insectl colore, et formls magis definitis, speciem deslgnat. 



Sed maxlma varietas valet in venarum transversalium colore, — quae 

 tum eodem modo quo venae longitudinales coloratae, tura fuscae, tura 

 atrae sunt. Nam horum fusciorum colorura dlspositio in dlversis spe- 

 ciebus maxlme varla est, ita ut modo omnes, modo aliquae, aut penltus 

 aut ex parte, allter coloratae sint. Plerumque ala superlor hac in re ab 

 ala inferiore dlfFert. In arabarum serlerum, e venulis gradatls forma- 

 tarum, positione, aut parallela aut magis mlnusve distante et declinata, 

 etiam graves notae distinguendarum , alias simillimarum specieruni 

 inveniuntur. 



Neque pilorum, venas ornantium, longitudo et eolor interdum non 



gravis momenti est. 



3 



