15 



stoken, en met niet te beschrijven gratie zag men die vogels, als 

 op bevel, telkens te gelijk de allerelegantste wendingen maken en 

 met kleine pasjes voorwaartsche bewegingen uitvoeren. 't Was aller- 

 interessantst, Hoe lang de danspartij al aan den gang was kan ik 

 niet zeggen, doch wij hadden zeker een voile 5 minuten lang het 

 genot van het aanschouwen ervan, toen eensklaps, alweder als op 

 bevel, de staarten omlaag gingen en in de gewone positie kwamen, 

 waarna de vogels, ieder voor zieh, weder begonnen te grazen, en 

 declen als of er niets gebeurd was. Hoewel de Javaansche pauw, 

 evenals de Br.-Indische, op uiterlijke schoonheid kan bogen, zoo is 

 toch zijn inborst, zijn karakter, verre van mooi. In tegenstelling 

 met den Br.-Indischen, die een zacht en goedaardig karakter heeft, 

 is de Javaansche pauw een valsche en kwaadaardige vogel, en een 

 te gevaarlijk dier, vooral voor kinderen, om hem los op 't erf te 

 hebben loopen. Ik herinner mij nog zeer goed een verwoeden en 

 giuiperigen aanval van een pauwhaan, die n. b. van af klein kuiken 

 op mijn erf rondliep, op een tuinman van mij, die op 't erf aan 

 't werk was. In de verste hoek van mijn erf zag ik den pauw 

 staan, met lang uitgestrekten hais en absoluut onbewegelijk. Zeker, 

 dacht ik, is er het een of ander dat zijne attentie trekt, een slang 

 of iets dergelijks. Op eens zag ik hem wegduiken, en, zieh zoo veel 

 mogelijk achter en onder struiken en planten verbergende, op 

 een zeker doel afgaan. Op ± 10 pas afstand gekomen zijnde van 

 den tuinman, die, op zijn hurken zittende, bezig was met wieden, 

 deed de vogel eensklaps een verwoeden aanval op den man. In een 

 oogenblik was ik dezen te hulp gekomen en met moeite dwong ik 

 den pauw tot den aftocht. Behalve de bloedige krassen der nageis, 

 had de vogel met een zijner sporen een diepe wond van ±14 cm. 

 lengte in den rug van den man toegebracht. Diezelfde boosdoener 

 deed ook eens een heftigen aanval op een mijner vrienden. Gelukkig 

 had deze een stok in de hand, waarmede hij trachtte den vogel 

 van zieh af te houden, toen op een gegeven oogenblik, door een 

 onwillekeurigen slag tegen den kop, het beest voor dood op den grond 

 viel. Mijn vriend trok zieh de zaak nog al aan en kwam mij dadelijk 

 het gebeurde verteilen, mij tevens zijn leedwezen erover betuigende. 

 Wij gingen toen samen naar de plaats waar de aanval had plaats 

 gehad en vonden den pauw nog steeds onbewegelijk daar liggen, 

 met de kop in eene kleine waterleiding hangende. Wij waren nog 

 druk bezig de zaak te bespreken, toen op eens beweging in den 

 vogel kwam en deze zieh weder oprichtte. Een paar malen schudde 



