11 



bevolking, die thans bijna geheel is uitgemoord. Op het station Santa 

 zijn eenige getemde Indianen, die echter uitsterven. Zij kunnen even- 

 min kleeding als huisvesting verdragen en krijgen als gevolg daarvan 

 longziekten. Eerst sterven de kinderen, dan de mannen en eindelijk 

 de vrouwen. Wie gaf den zoogenaamden beschaafden mensch het 

 recht Gods schepselen, die anders zijn dan hij, te vernielen . . . ! ? 



Go oil ust, Maart 1912. 



lets over den Ooievaar 



DOOE 



J. H. JURRIAANSE. 



Als een zeer merkwaardig blijk van o verleg van ooievaars diene 

 het volgende: . 



Verleden jaar maakten de arbeiders op de hoeve „Ruimzicht" 

 aan den Zwarten Weg bij de Dedemsvaart te Avereest den eigenaar, 

 den heer W. H. Jurriaanse, erop opmerkzaam dat talrijke ooievaars 

 de verschillende perceelen klaver op systematische wijze afzochten, 

 blijkbaar met het doel zoo veel mogelijk kikkers te vangen. — 

 De heer J., een scherp waarnemer en groot vriend van dieren, nam 

 nu herhaaldelijk waar, hoe de ooievaars, 8 à 10 in getal, op een 

 rij geschaard elk perceel door sloten afgescheiden, afwandelden. 



Aangezien de stukken land te breed waren, om in eens af te 

 loopen, werden er meer gangen over gedaan, op de manier van 

 voor den voet jagen over breede stukken. Aan het eind gekomen 

 werd netjes gezwenkt en een nieuwe strook afgezocht, totdat het 

 geheele perceel onder handen was geweest. Deze voorstelling her- 

 haalde zieh telkens op een nieuw stuk dat in kultuur was gebracht. 

 Talrijke getuigen kunnen de waarheid van dit verhaal bevestigen. 



De gevolgen dezer kikkerjacht bleven niet uit. De witte slakken, 

 die nu vrij spel hadden, vermeerderden schrikbarend, zoodat van 

 de klaveroogst niets terecht kwam. Later kwamen honderden 

 spreeuwen en kieviten, die zieh aan. de slakken te goed deden. De 

 slakken waren zöo talrijk dat de zeisen der maaiers dropen van 

 het slijm, en dat het bijna onmogelijk was door het land te loopen. 



