10 



gel aid hooren. Hot gelukte mij dit vogeltje behouden naar Holland 

 te brengen en gedurende de zeereis verheugde het mij elken ochtend 

 door een helder vroolijk gezang, aanhoudend als dat van de Lap- 

 landsche gors, maar welluidender. 



Tehuis gekomen op Philipsbay brengt mijn gastheer mij een levend 

 exemplaar van den wonderlijken, op een klein bruin sneeuwhoen 

 gelijkenden Attagis malouinus, die, even als mijn vinkje, zieh legen 

 een telefoondraad den vleugel bezeerd had. Wonderlijk dat op één 

 clag eenzelfde soort ongeval mij twee zoo moeielijk te vinden 

 vogels bracht! Dit hoentje was er echter slechter afgekomen dan 

 de vink, want de vleugel was bijna geheel van 't lichaam afge- 

 scheurd, zoodat er niets anders overbleef dan 't diertje af te maken, 

 want om met dezen kleinen patient de moeielijke reis, die mij nog 

 te doen stond, te aanvaarden was niet mogelijk. 



Tegen den middag zou ik het gastvrije huis te Philipsbay verlaten 

 om met een stoomboot, die schapen afhaalde, ± 5 uur naar Rio Secco 

 te gaan. De boot kon niet vlak bij Philipsbay komen door het 

 ondiepe water, maar lag ± een uur rijden van 'thuis verwijderd, 

 aan de groote vlakte waar ik den vorigen dag doorgereden was. 

 Daar een gedeelte van den weg zéér zwaar was, reden wij het 

 laatste halfuur längs het strand waar duizende meeuwen, schol- 

 eksters, pleviertjes, eenden enz. bijeen waren, de meeuwen en 

 eenden vooral, aangetrokken door den afval der grasserie, die in zee 

 wordt geworpen. Onderweg zag ik nog een troep van negen Huanaco's 

 in de groote vlakte. De clieren zelf worden gespaard, maar bijna 

 alle jongen worden, helaas, door de hua's direct na de geboorte ge- 

 vangen en gedood om de huid, die zij voor pelswerk verkoopen. 

 Jammer dat de manager dit toelaat! Aan het strand lagen groote 

 massa's van een reusachtig groot bruin zeewier, ook nog andere 

 wieren, karmijnrood en groenachtig. Ook lag hier en daar een mooie 

 schelp. Eindelijk bereikte ik de boot, waarin de schapenlading al 

 was ondergebracht, en na een voorspoedige vaart door de straat 

 van Magellaan bereikte ik 's avonds om ± 10 uur Rio Secco. Ik 

 bleef aan boord logeeren en ging den volgenden ochtend aan land om 

 bij den manager der refrigirating works te dejeuneeren. Ik bezag 

 daarna cle inrichting en reed om ±11 uur naar Punta Arenas 

 terug, een uur rijden door verbrand bosch. 



Het zuidelijk deel van Vuurland, waarheen ik geen tijd had te 

 gaan, is bergachtig en begroeid met bosschen ; daar bevinden zieh 

 nog ± 250 wilde Indianen, het overschot der eens vrij talrijke 



