8 



In dezen struik vielen van nit de verte reeds een aantal zwarte 

 vogels op. Het waren zoogenaamde zwarte spreeuwen (Guraeus 

 aterrimus); eenige waren druk aan het zingen, hoewel het toch 

 najaar was. Een verwante soort, die veel mooier is en die ik op 

 Vuurland slechts in een kooi, op 'Wasteland van Chile echter her- 

 haaldelijk in 't veld zag, is de zoogenaamde soldatenspreeuw (Tnr- 

 pialis niilitaris), waarvan de prachtige bloedroode borst op grooten 

 afstand zichtbaar is. 



Met het bezien van al de bovengenoemde vogels en van talrijke 

 andere, die niet dichtbij genoeg waren om ze te kunnen determi- 

 neeren, was de ochtend in een wip voorbij en moesten wij weldra 

 weder naar huis voor 't déjeuner, 's Middags deed ik een wandeling 

 längs de zee en zag op een landtong tallooze zwarte witborst schol- 

 levaars (Phalacrocorax albiventris), geheele troepen der kleinere stoom- 

 booteenden die vliegen kunnen, verder scholeksters en meeuwen. 

 Deze scholekster (Haematopus leucopus), die, oppervlakkig gezien, 

 geheel gelijkt op den onze (H. ostraleyus), onderscheidt zieh daarvan 

 als volgt: benedenrug en romp zijn zwart, de bovenste staart- 

 dekveêren en de wortel van den staart zijn wit; het grootste ge- 

 deelte der onderste vleugeldekveêren is zwart en de slagpennen 

 der eerste orde zijn geheel zwart zonder wit längs de schaft of de 

 binnenvlag. De meeuwen waren de op mantelmeeuwen gelijkende 

 Larus dominicanus. 



Ik volg de zee tot ik aan een tweede baai kom, die diep landin- 

 waarts gaat en dwars over het heuvelachtige grasland ga ik naar 

 Jente Grande terug. 's Maandags zal ik naar Philipsbay gaan dat 

 ± 4'/ 2 uur rijden verwijderd is. Wij gaan onderweg lunchen te 

 Sarita, een tweede farm van Jente Grande, die ± 100.000 hectaren 

 groot is. De weg er naar toe is wild en schilderachtig ; heuvels 

 en dalen, en hier en daar een rivier. Op een hoogte staat een 

 Huanaco en kijkt met aandacht naar mij. Het donkere bruin 

 van het dier is in harmonie met het rosachtige gras. Het blijft even 

 staan en loopt dan met Snellen veerkrachtigen gang van mij weg. 

 Wat verder gekomen omziende, zie ik het weer staan, het fijne 

 elegante profiel tegen den hemel. lets verder zie ik er weer een. 

 Op mijn weg kom ik steeds längs troepen Chloephaga dispar, die met 

 nun witte schonders schilderachtige vluchten vormen. Eindelijk om 

 ±12 uur zie ik van af een hoogte de zee. De weg gaat echter 

 weer landwaarts en nogmaals doorwaad ik een riviertje en kom 

 daarbij een kudde van eenige cluizenden schapen tegen, onder ge- 



