nacht op de sofa in de salon!" Nn, datkonikmet geestdrift beamen! 



Nu was de kirnst, in 't halfduister het Hôtel Aleman te vinden 

 waar ik zou overnachten, want ook de man die mijn valies droeg was 

 vreemd hier. Enfin, na eenig vragen sta ik voor de deur van een 

 laag ijzer huisje en treed de gelagkamer binnen. Hebt gij een 

 kamer voor mij ? vroeg ik in 't Duitsch. . Jawel, wilt u een van de 

 eerste Masse? Ja, de beste van de „eerste klasse" is mijn antwoord, 

 en door een donkeren gang kom ik eindelijk in eene kleine kamer 

 waarin een bed en een waschtafel, anders niets. Na een kwartiertje 

 komt de waard (een Engelschman) bij mij en ik deel hem mede 

 dat ik den volgenden morgen naar Jente Grande wil rijden en dus 

 maar dadelijk een rij- en een pakpaard wil bestellen. Dat kan ik 

 in de buurt doen en ik ga er heon. Aldaar verneem ik, dat ik 

 naar den beer H. van Jente Grande kan telefoneeren en doe dit 

 direct, hem mededeelende, dat ik hem den volgenden dag wensch 

 te bezoeken. De heer H. bied mij direct een paard aan uit een 

 farm die hij te Porvenir heeft en zogt dat er wellicht wel een kar 

 naar hem toe gaat met goed voor J. Gr., waarmede clan mijn 

 valies gaan kan. Porvenir is niet groot en weldra is de „manager" 

 van de farm bij mij en nu wordt afgesproken dat ik den volgenden 

 dag om half vijf een rijpaard krijg, en een kar mijn goed zal mede- 

 nemen. 



Dit ailes beschikt, ga ik naar het hôtel terug om te eten en 



vind daar een keurig gedekte tafel in een ijskoude kamer 



waarin een doode kachel. Op mijn bemerking over de koude zegt 

 de waard dat de kachel nooit brandt zonder te rooken. Ik verzoek 

 hem de kachel toch maar aan te leggen. Hij doet dit tegenstrevend 

 en weldra zendt de kachel wölken rook de kamer in. Toevallig ken 

 ik de soort kachel en het kost mij weinig moeite het rooken te 

 doen ophouden, waarna een weldoende wannte naar mij uitstraalt. 

 De waard is zéér verbaasd, maar hout is d u u r in Porvenir ! 



Den volgenden morgen bij daglicht zie ik dat Porvenir een bizonder 

 mooie ligging heeft aan de door heuvelen afgesloten baai. Diverse 

 vluchten watervogels, eenden, ganzen en meeuwen, zwemmen 

 er geheel tarn als in een vijver rond. Tegen half tien zie 

 ik van den overkant de goederenkar aankomen en daarnevens 

 een man op een wit paard, dat met den kop in de lucht, 

 met rukken en stooten voorwaarts gaat. Beiden zijn voor mij 

 bestemd. Ik bestijg den schimmel die van een Chileensch, dus 

 diep en met een schapenvacht overtrokken zadel voorzien is, 



