53 



knoppen, en, waar juist de laatste jaren zooveel dennenbosschen zijn 

 aangolegd, is bet denkbaar, dat de korhoenders daardoor werden 

 aangelokt. In het bovengenoemde bericht over het voorkomen van 

 het korhoen in N. Limburg deelde Prof. Dubois mij mede, dat het 

 korhoen aldaar ongaarne wordt gezien wegens de schade aan jonge 

 dennen. Bij hun eerste verschijnen in Leusden werden de korhoenders 

 ook voornamelijk in zeer jonge dennenbosschen aangetroffen. Nu deze 

 bosschen ouder zijn geworden, worden zij door de Korhoenders 

 minder bezocht en is dit wild dan ook in de laatste jaren in aantal 

 afnemend. Het is zeer goed mogelijk dat over eenigen tijd, wanneer 

 de heidevlakten geheel door dennenbosschen zullen zijn bedekt, het 

 korhoen weer uit die streek zal verdwijnen. Want voor alles is 

 het korhoen een bewoner der vlakte, van heidevelden. „Wo kein 

 Haidekraut wächst, giebt es, nach meiner Erfahrung, auch keine 

 Birkhühner" zeide reeds Naumann. De Utrechtsche heidevelden 

 moeten dan ook — lang voor het in cultuur nemen — gunstige 

 levensvoorwaarden voor het korhoen geboden hebben, even zoo 

 goed als de Drentsche heidevelden, waar het korhoen, naar wij 

 kunnen aannemen, eeuwen lang heeft geleefd. Jonge dennenbosschen 

 ontbraken in den oertijd evengoed in Drenthe als op de Veluwe of 

 in het Sticht en er is geen reden te vinden waarom de Utrechtsche 

 heide toen minder voor deze vogelsoort geschikt zou geweest zijn 

 dan die van Gelderland of Drenthe. Waarom dan, vragen wij, heeft 

 het korhoen zieh niet eerder in het Sticht vertoont? Wij kunnen 

 ons moeilijk voorstellen dat, indien het korhoen reeds toenmaals 

 naar expansie streefde, de kolonisatie in de aangrenzende heide- 

 velden niet zou zijn gelukt, m. a. w. het wil ons voorkomen dat de 

 drang om zieh te verplaatsen, pas in de latere jaren bij het korhoen 

 is ontstaan. Dat de jonge dennenbosschen, die het op zij ne veroverings- 

 expedities in het nieuwe gebied vond, een rol bij de verdere kolo- 

 nisatie gespeeld hebben, is zeer wel mogelijk, ik betwijfel echter 

 of dit de primaire reden van het tegenwoorclig imperialistisch op- 

 treden van het korhoen is. 



Voor de beoordeeling van deze kwestie ontbreken nog heel wat 

 gegevens, die echter, naar het mij voorkomt, met eenige medewerking 

 gemakkelijk te verkrijgen zijn. Het korhoen is een vogel, die nergens 

 onopgemerkt kan zijn gekomen. Overal heeft het onmiddelijk de 

 aandacht van jagers getrokken. Ik houd er mij van overtuigd, dat 

 deze laatsten nog heel wat inlichtingen over de verspreiding van 

 het korhoen zouden kunnen geven. Daarom tot U, lezer, het ver- 



