63 



De Vogelfauna van Texel 



DOOR 



R. VAN EECKE. 



In 1908 was het voor 't eerst, dat ik te Oude-Schild voet aan wal 

 zette en direct in 't rijtuigje naar Oosterend al in extase was over 

 de massa tureluurs en leeuweriken. Sinds dien bezocht ik Texel 

 elk jaar, nu eens met den een dan met den ander, en doorkruiste 

 het in alle richtingen. Met den Heer Daalder werden ornitholo- 

 gische gesprekken aangeknoopt, terwijl de Heer Trap mij beloofde 

 mijn collectie te verrijken. 



Nu is het vier jaar geleden, in welke tijdsponde ik een en ander 

 over Texel gelezen heb en waarin de meening bij mij is vastge- 

 worteld, dat Texel niet meer dàt is, wat het vroeger geweest moet 

 zijn. Lezen wij in no. 5 der Verslagen der Ned. Ornith. Ver. dan 

 heet het daarin, dat Sterna macrura en cantiaca nog veelvuldig in de 

 polder „'tNoorden" broeden. In „Waal en Burg" waren 40 nesten 

 te vinden van Hydrochelidon nigra; de aalscholver broedde nog op 

 Texel; de lepelaar, blauwe reiger en ooievaar kwamen vroeger al- 

 gemeen voor. Die tijden zijn zeker voorbij ! Nu kunnen wij zeggen 

 op „de Bol" komt wellicht nog wel Sterna cantiaca broeden en 

 macrura zal weldra andere broedplaatsen moeten zoeken, want 

 de „Bol" wordt veel te onveilig. 't Water wordt weggemalen, schapen 

 en koeien vervangen langzamerhand kievit en kemphaan, alleen 

 de eersten broeden er niet. In 1910 was men overgelukkig 

 eindelijk weer eens een lepelaarsnest te ontdekken in de Muy. 

 Dat feit had zieh in lang niet voorgedaan en daarom nam een 

 bewonderaar 'tlegsel maar alvast mee. De zwarte stern broedt er 

 nog wel, maar niet in 40 paren. Zoo is ook de aalscholver 

 als broedvogel van 't eiland verdwenen. Misschien wordt er in een 

 of ander jaar een nest gevonden in een eendenkooi. De reiger 

 vertrouwt 't eiland ook al niet meer, want van eene reigerkolonie 

 is nu heusch geen sprake meer. Zoo is 'tgegaan met vele andere 

 soorten, die verminderen of zelfs gaan verdwijnen. Maar, ik spreek 



