87 



Eenige mededeelingen over Cygnus cygnus L 



DOOR 



Dr. C. KEßBERT 



Met een afbeelding. 



De algemeen heerschende meening, dat aan onze kennis van de 

 althans in Europa voorkomende zwanensoorten — in parken en 

 dierentuinen verre van zeldzame gasten — slechts nog weinig zou 

 ontbreken, is volkomen onjuist. Vele groote leemten zijn o.a. aan te 

 wijzen in onze kennis aangaande de levenswijze, de zeden en ge- 

 woonten, m. a. w. in de oikologische of ethologische richting. Dit 

 möge wellicht vreemd klinken ten opzichte van clieren, die, zooals 

 Cygnus olor Gmel. en G. cygnus L. (G. ferus Leach; C. musicus 

 Bechst.) reeds langer dan tweeduizend jaren aan den mensch be- 

 kend zijn en gedeeltelijk huisdieren zijn geworden, toch is de be- 

 wering volkomen waar, en alleen voor leeken onbegrijpelijk. Den 

 wetenschappelijken vakman, den zooloog, zijn de zeer talrijke leemten 

 in ons weten, in onze kennis van de dieren voldoende bekend. 



Bepalen wij ons tot G. cygnus, zoo weten wij dat deze soort 

 misschien in Groenland (?), doch zeker in het noorden van Europa, 

 op Usland, in Lapland, in Koord-Rusland en Noord-Azie voorkomt, 

 dat zij in het noorden broedt en gedurende de wintermaanden over 

 Europa tot in Egypte, over Azie tot in Japan zuidwaarts trekt. Zoo 

 verschijnt deze vogel, de „Deen", (in Groningen: „Hoelzwaan", in 

 Friesland: „Kloekswan") jaarlijks als wintergast aan onze kusten 

 en op onze binnenwateren, en wel volstrekt niet zeldzaam. Al is 

 deze zwaan, — zooals G. olor — nu juist geen huisdier geworden, 

 ieder bezoeker van dierentuinen kent dezen merkwaardigen vogel 

 uit eigen aanschouwing. 



Wij behoeven deze soort dus niet nader te beschrijven - - zij 

 is in hare uitwendige kenmerken genoegzaam bekend. Minder be- 

 kend is, dat de eigenaardige, muzikale „triomfkreet", welke zoo- 

 wel de mannetjes als de wijfjes laten hooren (die der wijfjes is 

 hooger dan die der mannetjes) en zoo typisch is voor alle zing- 



