90 



nest werden vijf eieren gelegd. Twee jongen werden groot gebracht. 

 Wij waren echter toen niet in de gelegenheid bepaalde waarnemin- 

 gen te doen, omdat wij deze vogels, daar zij voor net eerst bij ons 

 broedden, niet wilden stören. Door de werkzaamheden, verbunden 

 aan den bouw van het Reptielenhuis, waardoor in hot voorjaar van 

 1911 de zwanen zeer werden gestoord en verontrust, kwam er in 

 dat jaar van broeden niets. 



In 1912, toen de nienwe gebouwen in den voortuin waren vol- 

 tooid en dus ook de zwanenvijver met rust kon worden gelaten, 

 ging het beter. 



Het bedoelde paar begon een nest te maken aan den nieuwen 

 vijveroever, vlak tegenover den zuidelijken ingang van het nieuwe 

 Apenhuis, ongeveer 5 m. verwijderd van het afsluithekje, dus ook 

 even ver van het groot aantal bezoekers, dat zieh dagelijks over 

 dit zeer drukke gedeelte van den voortuin beweegt. Het nest, met 

 de opening zoowel naar de waterzijde als naar het publiek toege- 

 keerd, werd vervaardigd van takken, stroo, bladeren enz. Het eerste 

 ei werd gelegd den 2den April, het tweede den 4den April, het derde 

 den 6den April, het vierde den 8sten April, het vijfde ei den lOden 

 April. De eieren zijn evenals die van C. olor vuil geelachtig wit 

 van kleur, iets lichter, doch gladder, niet zoo grofkorrelig van 

 schaal als die van den tammen zwaan. 



Het wijfje ging den 13den April op de eieren zitten; den Hden 

 Mei kwamen de jongen uit. De broedtijd duurt dus 81 da gen, 

 dus korter clan bij den gewonen zwaan. De duur van den broedtijd 

 was onbekend. Ook de volgende feiten zijn der vermelding wel waard. 



Alleen het wijfje broeclt; het mannetje blijffc voor het nest zitten 

 en bewaakt het, verdrijft alle andere zwanen, die het zouden wagen 

 het nest te naderen, of zwemt in de onmiddellijke nabijheid heen 

 en weer. Merkwaardigerwijze worden alle andere vogels, ooievaars, 

 reigers, schollevaars, meeuwen, wel op het terrein toegelaten. Minstens 

 drie malen in een etmaal verlaat het wijfje het nest, om zieh te 

 voeden en zieh in het nabij zijnde vijverwater te verfrisschen of 

 te reinigen, steeds vergezeld door het mannetje, dat echter het nest 

 niet uit het oog verliest. Vöör het wijfje het nest verlaat, bedekt 

 het zorgvuldig de eieren met takken, bladeren, kortom met 

 alle nabij gelegen voorwerpen, die het maar kan vinden (het heeft 

 zelfs een klein plankje gebruikt), doch steeds zöö, dat men de 

 eieren niet kan zien, zonder de daarboven gelegen voorwerpen op 

 te lichten. 



