108 



vogels echter weer schaarsch en weldra zag men er geen een meer. 

 Töen echter, vanuit 't Kanaal op den Oceaan körnende, daagden er 

 vogelsoorten op, die ik mij niet herinnerde, ooit van te voren ge- 

 zien te hebben, en wanneer ik achteraf de beeiden uit mijn geheu- 

 gen vergelijk met vogelspecies, die 't mogelijk knnnen zijn ge- 

 weest, dan moet ik tot de conclusie komen, dat wij hier met 

 pijlstorm vogels (Puffinus) hebben te doen gehad. Eenzaam en msteloos 

 zweefden zij door de golfdalen, steeds op aanzienlijken afstand van 

 't schip, en lieten onder 't zwenken nu eens himne zwarte boven- 

 zijde, die hen op groote gierzwaluwen deed gelijken, dan weer 

 hunne witte onderzijde zien, de spitse en overal even breede vleugels 

 recht in elkanders verlengde. Slechts éénmaal zag ik een vluchtje 

 van zes exemplaren; doorgaans echter niet meer dan één of twee 

 exemplaren tegelijk en slechts bij uitzondering zag men er wel eens 

 een, alsdan op een meeuw gelijkenden vogel, op 't water zitten. 



In den middag versehenen 3 grootere meeuwachtige vogels op 

 't tooneel, die waarschijnlijk tot 't genus Stercorarius, misschien 

 wel tot Megalestris zullen hebben behoord. Ook een paar mantel- 

 meeuwen en een enkele zwaluw brachten ons een afscheidsgroet 

 bij 't verlaten van de „Oude Wereld". 



Den 15den Mei, boven de beruchte deining van den Oceaan, ver- 

 sehenen de eerste echte storm vogeltj es, de „malefijtjes" der Hol- 

 landsche zeelui, voortdurend bij 4 tot 6 tegelijk op een kleine 

 honderd meter achter ons schip, stom en rusteloos fladderende om 

 't uiteinde van de loglijn, en boven de draaikolkjes, die door do 

 beweging van de schroef ontstaan. Als huiszwaluwen zweven zij 

 met hunne witte ruggetjes over de golven. nu eens plotseling ver- 

 dwijnende, maar een oogenblik later weer even ongemerkt te voor- 

 schijn körnende. Geheimzinnige diertjes, echt geschikt om den 

 bijgeloovigen zeeman tot sombere gedachten te brengen, maar toch 

 in den grond van hun hart volstrekt niet zoo kwaad als zij er wel 

 uitzien. Hun storm-voorspellen is ook maar zoo breed als 't voeten 

 heeft, want 't is slechts de honger, die hen bij duister weer, wan- 

 neer alle in zee levende Organismen zieh naar diepere waterlagen 

 begeven, naar het zog der schepen drijft, als zijnde de eenige plek, 

 waar dan nog eetbare waren naar de oppervlakte worden gestuwd. 

 Zoodra komt niet de zon door, of de Oceaan spreidt aan zijn opper- 

 vlak een onuitputtelijken schat van levende diertjes ten toon, en 

 de stormzwaluwtjes hebben de schroef der stoombooten niet meer 

 noodig, om in hun levensonderhoud te voorzien. 



