6 



voor ons op, om na cen klein eindje to zijn gevlogcii, loopeiul vorder 

 te vluchten. 



Bij eon arbeiderswoning was een open vlakte en daar liepen 

 meerdere paren dor prachtige Zuid-Afrikaansche kieviten, met roode 

 beonen en met wit en zwart geteekenden kop {CJtaetusia coronata). 

 Men doet de vogels geen kwaad en daarom zijn zij zéér mak en 

 vliegen niet eens op. 



In de struikjes waren meerdere paren Kaapkanaries, Crithagra 

 sidfurata, terwijl in een kaktusboscli een paar kleine grijze, ge- 

 schubde vogeltjes met stijve, lange staarten hot zeer druk hadden 

 {Prinia maculosa). 



Overal längs den weg liepen kwikstaarten {Motacilla capensis). 



Wy reden nu vooreerst naar do farm terug en terwijl wij in de 

 waranda zaten, zag ik eenige kleine gorzen met wit en zwart ge- 

 streepten kop (Frmgillaria capensis) op den grond loopen. 



In de eucalyptus-boomen waren ook een aantal Kaapsche mus- 

 schen (Passer arcuaUts), de mannetjes met mooie wit en zwarte 

 kopteekening. 



In hun manieren en gewoonten zijn deze vogels geheel gelijk aan 

 onze huismusschen, maar zij schijnen bij voorkeur in ruige boom- 

 takken, vooral die van Acacia horricia., te nestelen. 



Na het ontbijt gingen wij längs het riviertje, dat geheel met 

 mimosa- en andere struiken begroeid is, loopen. Aldaar waren groote 

 vluchten St. Helena-fazantjes (of roodbekjes), Estrelcla astrild^ en een 

 aantal geelgroene wevers, waarvan de, op bolvormige mandjes ge- 

 lijkende nesten aan de punten van takken boven het water hingen. 

 Ook waren daar grijze bulbuls met gelen buik, Pycnonotus capensis. 



Wij Stegen hierna weder in een rijtuig om onder geleide van den 

 vriendelijken eigenaar nog wat bontebokken, springbokken en zoo 

 veel mogelijk vogels to gaan zien. 



Wij reden nu een anderen kant uit en kwamen bij een kudde 

 van ih 70 stuks bontebokken, waarbij een aantal jongen, kenbaar 

 aan hun lichte kleur. 



Niet ver van de bontebokken was een troepje springbokken (Gazella 

 eiicJiore) en toen die op de vlucht gingen, had ik gelegenheid de 

 wonderlijke sprengen van deze dieren te bewonderen. 



Zij maken do ongeloofelijkste sprongen, hoog in do lucht, houden 

 daarbij den rug als een boog en de beenen naar voren en naar 

 achteren gestrekt. 



Eenige pronkten daarbij, dat wil zeggen, zij openden de huidplooi 



