III. 



Pottenberg. 



Toon ik Naclitwacht bezocht had, had do vriendelijke eigenaar, 

 de Heer Albertijn, mij voorgesteld een andere farm te bezoeken, 

 die hem ook toebehoorde en die in Zuidelijke richting van Breda's- 

 dorp lag op circa 18 Engelsche mijlen afstand. 



De excursie zou per auto geschieden en een neef je van den Heer 

 Albertijn zou mij als gids dienen. 



Het voorstel had ik met geestdrift aangenomen en op don ochtond 

 van den ßden April om negen uur togen wij op weg. 



Do weg was vrij goed en weldra drongen wij door in de einde- 

 looze opvolging van terreingolvingen van het eenzame land, dat 

 men Zuid-Afrika noemt. 



Hetgeen mij dadelijk zeer trof, was do algemeone aanblik van 

 het land. Wetendo dat de streek, door welke ik heenreed, in 

 hoofdzaak een land van veeteelt was, had ik mij voorgesteld, wei- 

 of graslanden te doorkruisen, die min of meer vruchtbaar zouden 

 zijn, naarmate er water beschikbaar was. 



In werkelijkheid zag ik echter slechts heidevelden, die eigenlijk 

 geen heidevelden zijn, want zij zijn begroeid met allerlei andere 

 struikjos, die min of meer groen waren, of wel do grond was zoo 

 goed als geheel kaal. Menschen zag ik niet of bijna niet. Van afstand 

 tot afstand ziet men eon „farm" uit een of twee primitieve ge- 

 bouwen bestaando en omringd door eenige eucalyptus-boomen. 



Daarentegen ziet men overal struisvogels, die den mageren planten- 

 groei afweiden, die ze toch dik en sterk maakt. Men ziet ze bij 

 twee of drie stuks, men ziet ze bij dozijnen en men ziet ze bij 

 vijftigtallen. Men ziet ze geheel uitgegroeid in do voile pracht van 

 hun zwarte en witte vederen, men ziet zo halfwas en men ziet ze 

 als kuikens onder do hoede van hun ouders. 



Er zijn or die ons voorbij zion gaan zonder eenige belangstelling 

 te betoonon en er zijn or, die direct op do vlucht gaan als wij 

 voorbij rij den, hun lange beenen gebruikende met de énergie van 

 geheel wilde vogels. 



Wij gingen ook eenige kudden morinos-schapen voorbij en ook 

 eenige paarden en muildieren, maar koeien zag ik bijna niet. 



Hier en daar in do verte ziet men bergreeksen, die grijs en ros- 

 achtig schijnen en die op dozen afstand or uit zion als of zij geheel 



