kaal zijii, maar diu in wurkclijklieiil boklecd zijn inut al dc blocmun- 

 pracht van de Zuid-Afrikaansche flora. 



Na een nur ongeveer reden wij een vallei Ijinnen, dw geheel vol 

 was met boomvormige aloe's en waarvan sommigc zeker 4 meter 

 hoog waren. In deze vallei, die er geheimzinnig verlaton uitzag, hadden 

 de be woners in vroeger tijd blijkbaar deze wonderlijke gewassen 

 gebruikt om hun kraals mede te omheinen, want meer dan één 

 vervallen hut was omgeven door een haag aloe's, die met hun 

 vervaarlijke stekels vee en bewoners tegen de wilde dieren hadden 

 moeten beschermen. 



Langs den geheelen weg waren de kleine vogels talrijk. Klk 

 oogenblik zag ik een Kaapsche kanarie (Crithagra sulfurata) met 

 zijn prachtige goudgele borst voor ons wegvliegen. Onder de kleine 

 struikjes verborg zieh de wonderlijke ,,Klaas Pierewiet" (Laniarius 

 gutturalis) en deed de lucht weerklinken van zijn welluidende 

 geluiden. Van tijd tot tijd ging een „kalkoentje" fMacronyx capensis) 

 op een struikje zitten en zag ons voorbijgaan, daarbij zijn roode 

 keel vertoonende, terwijl een zwartborstige trap met witte oor- 

 vlekken (Otis afra) er te voet van door ging, toen hij ons zag. 

 Eindelijk doet mijn jeugdige gids mij eenige gebouwen opmerken, 

 die tegen de helling van een borg hggen. Dat is Pötten berg, het 

 doel van onzen rit. Na een kwartier zijn wij voor de gebouwen 

 en verlaten ons voertuig, blijde onze beenen te kunnen uitstrekken 

 na twee lange uren in de auto te zijn geweest. 



Mijn gids bestelt wat hartversterkingen en ondertusschen zullen 

 wij een eindje rondloopen. Het eerste wat ik zie is een tamme 

 blesbokgeit, die gevolgd door haar jong ons tegemoet komt. Het 

 jong heeft een bontebok tot vader en ziet er prachtig uit. 



Achter het woonhuis is een vrij diep ravijn, waar een bergstroom 

 zijn water doorstuwt. 



De hellingen zijn met allerlei struiken begroeid, die gedeeltelijk 

 in bloei zijn, en er zijn ook eenige mimosa- en eucalyptus-boomen. 



AI dat struikwerk is vol vogels. Eerst hoor ik de welbekende 

 loktoonen der roodbekjes (Estrelda astrildj^ die in talrijke vluchten 

 van struik tot struik vliegen. 



Daarop komen drie roodgezicht-muisvogels (Coliiis erytliromelon) 

 uit een kaktus-boschje aanvliegen, waar zij waarschijnlijk van de 

 vruchten hebben gegoten, en zetten zieh neer in een mimosa-boompje, 

 waar ik hun wonderlijke houdingen en als uit het lid gerukte beenen 

 kan gadeslaan. 



