16 



de bewoners, wier tuinen togen den rivieroever aanliggen. Op 4 Mei 

 1914 besloot ik een uurtje aan de vogels van deze rivier te wijden 

 on ik werd niet teleurgesteld. 



De eerste vogels die ik zag, toen ik de rivier naderde, waren 

 tallooze kwikstaarten {Motacilla capensis), die in 't ondiepe water 

 naar insecten zocliten en toen ik het rivierbed volgde was ik om- 

 ringd door bruine oeverzwaluwen. 



Spoedig werd ik opmerkzaam gemaakt, door liun klagend geluid, 

 op een troepje brilvogels {Zosterops capensis)^ dat in 't lagere boom- 

 gewas naar insecten zocht. De brilvogel neemt in Zuid-Afrika de 

 plaats in van ons goudhaantje in Europa en hoewel hij veel grooter 

 is, zoo doet hij er toch in zijn bewegingen veel aan denken. lets 

 verder stond op den hoogen oever een gedeeltelijk doode boom. Daar 

 ontstond op eens groot lawaai; vijf vrij groote vogels waren onder 

 druk geschreeuw en gevecht op den boom neergestreken. Drie werden 

 geheel verjaagd, maar de twee anderen bleven zitten en gaven nu 

 een wonderlijke vertooning. Als op maat, sloegen zij beide vleugels 

 tegelijk uit als een waaier, die open en dicht wordt geslagen. Het 

 waren exemplaren van den boschijsvogel, dien ik bij Port Elisabeth 

 in het veld al gezien had {Halcyon alhiventris). Deze is bruinachtig 

 met rooden bek en blauwe vleugels, en ongeveer zoo groot als een 

 lijster. Op het leven waren twee prachtige hoppen (Upupa africana) 

 komen aanvliegen, die zieh in de top van denzelfden boom neer- 

 lieten. Een troepje geelgroene wevervogels was ook komen kijken 

 en zoo was een heel gezelschap bijeen. Even verder kwam een 

 troepje roodbekjes {Estrelda astrild) aanvliegen om spoedig weer te 

 verdwijnen. Deze vogeltjes zijn altijd in troepjes, maken veel leven, 

 maar zijn moeielijk waar te nemen, daar zij direct in de struiken 

 verdwijnen. 



Nu kwam er een onverwachte gast bij het water en wel een prachtig 

 pleviertje, grijs van kleur met witte borst met z warten band, witten 

 ring om het achterhoofd en rood gezicht (Characlrius tricollaris). 

 Dit vogeltje was zéér mak en nam niet de minste notitie van mij. 

 lets verder kwam een tweede, die naar de vederen te oordeelen, 

 jong scheen te zijn. Op het vlakke land liepen natuurlijk eenige 

 Spreo bicolor. Deze vogels vervangen in Zuid-Afrika onze spreeuwen, 

 evenals die loopen zij overal op het veld waar vee is, of zijn zij in 

 boomgaarden waar vruchten zijn. Evenzoo vergaderen zij zieh 

 's avonds in groote zwermen om na allerlei vliegzwenkingen te h ebben 

 verriebt, in het riet te overnaehten, met groot lawaai bij 't invallen. 



