18 



kijken, kwam eon vluchtje dezer vogels aanvliegen. Het waren 

 blijkbaar een paar ouden met eenige jongen, want twee der vogels 

 waren kenbaar aan veel längere staarten en aan glänzend geelwitte 

 vlekken aan beide zijden van den bek. Zij behoorden tot de geheel 

 grijze soort ( Colins striatus). 



Wanneer zij komen aanvliegen, dan vallen deze vogels al direct op. 

 Yooreerst door de lange staarten en ten tweede door hunne manier van 

 vliegen. Zij slaan namelijk eenige malen zeer snel met de vleugels 

 en Zeilen dan een tijd met uitgespreide vleugels voort, tot zij den 

 boom of den struik bereiken, waar zij willen invallen.. Zij zitten 

 of hangen dan aan de takken in de vreemdste bonding en het heeft 

 den schijn alsof hunne pooten uit het lid zij n. Aan een tros vruchten 

 hangen zij met de pooten naar boven, terwijl de kop tusschen de 

 teenen terecht komt. Zij zijn gewoonlijk vrij mak en men kan ze 

 van dichtbij naderen. In de bergen op weg naar George en ook bi] 

 Kaapstad trof ik een andere, kleinere soort van muisvogels aan. 

 Deze waren isabelkleurig van onderen, met grijzen bovenkant (waar- 

 schijnlijk Golius capensis). Bij Breda'sdorp zag ik een derde soort, 

 die rosbruin was, met rood gezicht {Colins enjtJiromelon). 



Nog twee vogelsoorten wil ik ten slotte vermelden, die ik bij 

 de ri vier zag. Vooreerst twee exemplaren van den geelbuik-bulbul 

 {Pycnonotits capensis)^ die kwamen drinken, en verder een exemplaar 

 van Lanim'Ms gutturalis, Klaas Pierewiet of bakbakiri genaamd. Dit 

 is een prachtige vogel; van boven is hij groen, van onderen zacht 

 geel. In den staart zijn mooie zwarte en gele teekeningen. Zijn 

 keel is goudgeel met zwart omzoomd. Hoewel ik hem ditmaal bij 

 de rivier aantrof, waar hij bezig was de bulbuls weg te jagen, zoo 

 treft men hem toch meestal aan in het open veld. Het open veld bij 

 Oudtshoorn is veelal begroeid met läge struikjes, die oppervlakkig 

 op heidestruiken gelijken, raaar die, bij nader toezien, bestaan uit 

 struikjes met blaadjes als vetplanten; verder met euphorbia's en 

 allerlei vochthoudende planten. Zoo treft men er ook het gewone 

 ijskruid in het wild aan. 



Loopt men door dit veld dan hoort men op eens allerlei vreemde 

 geluiden, die meestal zéér welluidend zijn, echter ook wel eens 

 gelijken op een piependen wagen, en als men naar de plaats gaat 

 waar het geluid vandaan komt, dan ziet men meestal niets of als 

 men geluk heeft, de schim van een groenen vogel, die verdwijnt. 

 Dit is Klaas Pierewiet, die een grapje maakte. Soms zit hij ook wel 

 eens op een stuk hout, een hoop hooi of iets dergelijks en laat u 



