19 



rüstig voorbijgaan, terwijl hi] zijn wonderlijko muziek maakt. Dik- 

 wijls vindt zijn geroep weerklank bij soortgenooten un dan weer- 

 klinken van alle kanten de wonderlijko, maar glaszuivere tonen. 



Klaas Pierewiet is zon(ier twijfel een zéér intelligente vogel en in 

 zijn optreden doet Inj mij denken aan Pteropaclius rubecula der 

 oerwouden van Chili. Deze kan het ook niet nalaten zieh met de 

 voorbij gangers te bemoeien, en toen ik in 1911 in Zuid-Chili reisde, 

 heeft het lang gedunrd eer ik wist, waar de zonderlinge schaterlach 

 vandaan kwam, die op mijn weg door het bosch weerklonk, totdat 

 één, nieuwsgieriger dan de anderen, bleef zitten om mij te zien 

 voorbijgaan, nadat hij had gelachen! Toen zag ik een grooten, 

 bruinen vogel met een roode borst als een roodborstje en met groote, 

 slimme, zwarte oogen, en was het geheim ontdekt! 



Toen ik van de rivier naar huis terug ging, voerde mijn weg mij 

 door een der hoofdwegen van Oudtshoorn. In de tuinen längs den 

 weg waren veel wilde vij geboomen. Deze boomen zaten vol met 

 rosachtig grijze spreeuwen met zwarte vleugels, die zieh te goed 

 deden aan de vruehten. Dit waren de zoogenaamde lelspreeuwen, 

 Düophus carunculatus. 



Het kwam mij voor dat het gezelsehap meestal bestond uit paren 

 ouden met vlugge jongen, en een paar maal zag ik dat de ouden 

 de jongen voerden. De vogels hadden, de ouden tenminste, naakte 

 gele gezichten. Daar het jaargetijde reeds ver gevorderd was, zag 

 ik echter geen exemplaren met uitgegroeide huidaanhangsels aan 

 den kop, de zoogenaamde lellen. 



(Wordt vervolgd). 



Tränkt der Weisse Storch [Ciconia ciconia (L.)] seine Jungen? 



VON 



ALB. HESS 



in Bern. 



Mit bezug auf den Artikel von Hrn. A. Bürdet „Un trait de la 

 vie des eigognes" in W. 4 des III. Jahrganges der „Ardea" gestatte 

 ieh mir zu bemerken, dass wie der Verfasser riehtig erwähnt, 

 Alfred Brehm (Tierlel)en. 8. Band Vögel S. 513/4 der 3. Auflage) 



