45 



Vogelliefhebberij, betrouwbaarheid en wetenschap. 



Toen de Nederlandscho Omithologische Vereeniging den 17den 

 November 1912 een wetenschappelijke vergadering in Utrecht hield, 

 werden de leden na afloop der vergadering door de welwillendheid 

 van den Heer J. P. van Lonkhuyzen, directeur van het Museum 

 der Nederlandsche Heidemaatschappij, dat sedert naar Arnhem ovor- 

 gebracht is, in staat gesteld dezo inrichting te bezichtigen. Zij, die 

 van deze gelegenheid gebruik gemaakt hebtaen, zullen zieh nog de 

 collectie vogels herinneren, die daar tentoongesteld was. Volgens 

 mededeeling van den Heer van Lonkhuyzen, was deze verzameling 

 vogels, die ongedetermineerd en zonder opgave van vindplaats 

 waren, aan de Nederlandsche Heidemaatschappij geschonken door 

 iemand in Utrecht, en zouden de vogels vermoedelijk binnen onze 

 grenzen bemachtigd zijn. Aangezien er in de collectie eenige soorten 

 voorkwamen, die voor ons land, of groote zeldzaamheden zijn, of 

 wier voorkomen in Nederland nog niet geconstateei'd was, verzecht 

 ik den Heer van Lonkhuyzen zooveel mogelijk nadere gegevens 

 omtrent de vogels te willen inwinnen en mij deze, in het belang 

 van de kennis onzer vogelfauna, te willen mededeelen. De Heer 

 VAN Lonkhuyzen beloofde mij zulks ten stelligste te zullen doen, 

 echter heb ik de nadere opgaven nooit ontvangen. Ik heb Meruit 

 opgemaakt, dat de nasporingen van den Heer H. geen resultaat 

 gehad hebben, en dat er geen zekerheid omtrent het bemächtigen 

 der vogels binnen onze grenzen was verkregen. Zeer tot mijn ver- 

 wondering las ik onlangs in het Jaarbericht n° 4: van de Club van 

 Nederlandsche vogelkundigen een opstel van de hand van den Heer 

 Snouckaert van Sohauburct, „Over eenige zeer opvallende verschij- 

 ningen in Nederland", waarin deze, op grond van een mededeeling 

 van den Heer C. Eykman, een zestal vogels opnoemt, die op nader 

 aangeduide plaatsen in Nederland zouden zijn geschoten en in het 

 Museum van de Nederl. Heidemaatschappij bewaard worden. Van 

 dit zestal wil ik er slechts 3 bij name noemen, en wel alleen met den 

 Nederlandschen naam, zooals de Heer Snouckaert dit gelukkig in 

 bedoeld opstel eveneens doet, nl. : 



a. een Roodpootvalk, die in December 1910 bij Kijkduin, niet ver 

 van 's Gravenhage, geschoten zou zijn ; 



b. een Oeraluil, die in 1 910 geschoten zou zijn in het Schoonebekerveld 



