46 



bij Nieuw-Aiiisturdain, geheel in den Zuid-Oostulijksten hoek van 

 Drenthe, bij de Duitsche grens ; bij dozen laatsten vogel, vej-meldt 

 de Heer Snouckaert nog, dat er, naar verluidt, destijds aldaar 

 twee exemplaren geschoten werden, waarvan het eene thans in 

 bovengemeld Museum staat, terwijl het andere zieh in een par- 

 ticulière colloctie, niet nader aangeduid, bevindt; 

 c. een Sneeuwhoen (welke soort wordt niet opgegeven), dat in 

 December 1909 aan den Hoek van Holland bemach tigd zou zijn. 

 Na lezing van des Heeren Snouckaert's mededeeling is mijn 

 eerste werk geweest, te schrijven aan den Heer van Lonkhuyzen, 

 en hem nogmaals te verzoeken mij nadere biizonderheden omtrent 

 de bewuste vogels te doen geworden. Als antwoord hierop ontving 

 ik van den Heer L. de mededeeling, dat mijn schrijven ter hand 

 gesteld was aan den Heer van Pelt Lechner, van wien ik nader 

 bericht over deze zaak zou ontvangen. 



Körten tijd daarna ontving ik een schrijven van den Heer van 

 Pelt Lechner. Hieruit bleek mij, dat deze reeds met den schenker 

 der collectie, den Heer W. P. Ingenegeren Jr. te Utrecht, in cor- 

 respondentie geweest was en reeds o. a. van 2 der bovengenoemde 

 vogelsoorten inlichtingen omtrent de herkomst gevraagd had. Do 

 Heer van Pelt Lechner deed mij tevens toekomen het antwoord, 

 dat hij van den Heer Ingenegeren had ontvangen, en met zijne 

 toestemming laat ik hier letterlijk volgen, hetgeen in dien brief 

 over de in het Museum van de Heidemaatschappij bewaarde liood- 

 pootvalk en Oeraluil gezegd wordt : 



„De Roodpootige valk is beslist in Holland geschoten; vermoedelijk 

 in 1909, najaar, met den grooten nil (een beweegbare Oehoe) jagend 

 in Drenthe. De plaats staat niet vast, aangezien jagers jachtaan- 

 teekeningen over dien tijd verloren zijn ; zeker is, dat het exemplaar 

 in Hohand werd geschoten. 



Wat de beide uilen. de Oeral-uil en de Sperwer- of Treur-uil 

 betreft, daaromtrent is nu met zekerheid niets meer te zeggen. In 

 de collectie kwamen op twee uitzonderingen na slechts vogels, 

 waarvan de doode vogel in het bezit van den verzamelaar was ge- 

 weest. Ook deze uilen kwamen niet als balg, maar als geschoten 

 exemplaren. Het is niet meer bekend wie die schoot, misschien de 

 verzamelaar zelf, noch waar, noch wanneer, maar ze komen uit 

 Nederland of de naaste omgeving in het buitenland. Een tweede 

 exemplaar van den Oeral-uil is in het bezit van iemand in den 

 Haag. Dit exemplaar werd geschoten bij Aken". 



