69 



ander riviertje in uitloopt. Daar zag ik een paar maal een purper- 

 reiger op de modder zitten. 



Daar, waar de spoorbaan over een lange brug over de monding 

 der Umkomanzi loopt, kan men, zoo men wenscht, laten ophouden 

 en uitstappen, hetgeen ik deed. Ik vond daar een kleine motorboot, 

 die mij een eind de rivier op zou brengen, naar een soort hotel, 

 waar men het middagmaal kon gebruiken en vanwaar uit men land- 

 waarts in kon wandelen. 



De rivier is over het algemeen vrij breed en loopt meestal tus- 

 schen hooge, begroeide oevers. Toen wij bij een kromming dicht 

 längs de rotsen voeren, zag ik een groote waterwaraan [Varanus 

 nüoticus)^ die blijkbaar zoo uit het water gekomen was, althans 

 kletsnat was, en ons rüstig voorbij liet gaan. 



Wat vorder, waar het land met gras begroeid was, zag ik weer 

 een zwartkop-spoorkoekoek, die eerst wegliep en zieh toen op een 

 laag struikje zette om ons na te kijken. 



Hoogerop, niet ver van een stroomversnelling, waar de rivier 

 zeer ondiep was, moesten wij een eind te voet gaan om het bootje 

 te verlichten. Daar zag ik een prachtig mannetje Tympanistria hi- 

 color met razende snelheid van het eene bosch naar het andere 

 vliegen. Vrij laag vliegende, volgde ook een Plotus den loop van 

 de rivier. 



Het doel van den tocht, het reeds vermelde hotel, lag vrij hoog 

 tegen een der oevers en vandaar uit deed ik een wandeling het 

 land in om een kafferkraal te bezoeken, die schilderachtig gelegen 

 was in het hooge gras. 



Toen ik tegen den avond in hetzelfde motorbootje de rivier weer 

 afvoer, zag ik op een plaats, waar de oevers hol waren, een klein 

 groenachtig reigertje op de modder zitten, dat zieh bij ons voorbij - 

 varen tusschen de boomwortels wist te verschuilen; het was een 

 exemplaar van Butorides atricapüla. 



Wij kwamen nu längs een grooten troep grijze apen van dezelfde 

 soort als die bij Durban zijn. Zij waren naar beneden gekomen om 

 te drinken en vluchtten nu met groote haast door de boomtakken 

 weer naar boven. Een enkele bleef wat achter om naar ons te 

 kijken, wat met veel voorhoofdfronsen en geschetter gepaard ging. 



Eenige dagen later ging ik met den trein in noordelijke richting 

 naar Verulam en reed van daar naar Oakford. 



Oakford is een door geestelijke zusters bewoonde nederzetting en 

 is beroemd om zijn school en om zijn ligging. Deze laatste eigen- 



