73 



weg te laten vliegen. En toch zijn er dagen, dat men deze zelfde 

 stormvogeltjes gedurende den geheelen dag in fei zonlicht in 

 troepjes om het schip ziet vliegen ! 



In de haven van Luderitz bucht waren ditmaal groote massa's 

 schollevaars in twee soorten, namelijk grootere en kleinere, doch 

 alle geheel zwart. Op de heenreis had ik op deze plaats groote 

 vluchten kleine roofmeeuwen gezien, terwijl er nu geen één te zien 

 was. In deze buurt, en vooral vöör de stad, waren ook een aantal 

 zeezwaluwen, die zieh gedeeltelijk op de boeien ophielden en tot 

 de soort Sterna bergii behoorden. Zij waren gemakkelijk te her- 

 kennen aan den helder gel en bek en den zwarten schedel. 



Den volgenden dag waren wij te Swakopmund, waar ik een paar 

 uren aan land ging. Deze stad is vlak aan de zee gebouwd en er 

 is geen eigenlijke haven. De geheele streek der Duitsch-Zuidwest- 

 Afrikaansche kust wordt gevormd door een ±125 Kilometer breede 

 woestijnstrook, die uit zand en steenformaties bestaat. Luderitz- 

 bucht ligt omgeven door kale rotsen, Swakopmund ligt in het gele 

 woestijnzand. 



In Swakopmund zag ik vier Kaapsche musschen {Passe?' arcuatus), 

 die er echter zoo ongelukkig uitzagen, dat het mij niet zou ver- 

 wunderen, of het waren ingevoerde vogels. In het zand achter de 

 stad, zag ik eenige isabelkleurige leeuweriken en een aardige, lichtgrijs- 

 zandkleurige saxicola. De staart, die kort en klein was, en ook de 

 vleugelpennen waren donkerder; pooten, bek en oogen waren zwart. De 

 onderkant was over het geheel lets lichter en de kop was vrij dik. 

 Hij zat in nog al opgerichte houding en hield den staart stil, en 

 was bijzonder mak en vertrouwelijk. 



Na Swakopmund volgden weder meerdere kleine albatrossen (Dio- 

 m.edea melanophrys) het schip, evenzoo een aantal „Cape hens" 

 {Majaqueus aequinodialis). Hoewel men mij in Kaapstad had ver- 

 zekerd, dat deze zwarte stormvogels van dezelfde soort waren, als 

 die men om de zuidspits van Zuid-Amerika aantreft, zoo kwamen 

 zij mij toch anders voor, namelijk leken mij de bekken meer geel 

 te hebben. Den dag, nadat wij Swakopmund verlaten hadden, waren 

 de kleine albatrossen nog steeds aanwezig en kwam er één bij, die 

 zeer opvallend gekleurd was. Deze vogel was donkerbruin met Witten 

 kop en vleeschkleurigen bek. Hij had een bruinen band over de 

 borst en een Witten buik. De vleugels waren van onderen geheel 

 wit met zwarte punt, terwijl de onderkant der vleugels van Bio- 

 medea melanophrys wit en geheel met grijszwart omzoomd is. Of 



