74 



dit een jonge Diomedea exulans was of een andere soort, kan ik 

 niet zeggen. Echter scheen hij mij te klein toe voor een grooten 

 albatros. De zwarte stormvogels waren nog talrijk. 



Op 1 Juni waren wij 'smorgens, of eigenlijk precies om 12 uur, 

 op 15°21' Z.B. Dien ochtend was er nog één kleine albatros bij het 

 schip en drie „Cape hens", 's Middags waren zij alle weg en zijn 

 zij daarna niet meer teruggekomen. 



Op 7° Z.B. vloog een andere soort kleine stormvogel aan boord. 

 Het diertje was van boven zwartgrijs, terwijl de wenkbrauwstrepen 

 en de borst zuiver wit waren. De stuit was grijsachtig en op de 

 zwemvliezen waren geelwitte vlekken. Dit vogeltje [Pelagodroma 

 marina) geleek in kleur opvallend veel op Tympanistria hicolor. Het 

 was in het daglicht weer geheel verblind en suf. 's Avonds werd 

 het vlug en het gelukte mij het te laten vhegen. 



Wij k warnen nu over den evenaar en noordelijk was niets van 

 belang van vogels zichtbaar. 



Op Gran Canaria, waar wij eenige uren bleven, ging ik aan land 

 en reed landwaarts in naar Monte, waar interessante oude rots- 

 woningen zijn. Onderweg zag ik eenige witte aasgieren {Neophron 

 percnopterus) en een paar wouwen, wel Milvus migraiis. 



De verdere reis was buitengewoon mistig, en met voortdurend 

 gevaar voor aanvaringen kwamen wij eindelijk te Antwerpen aan, 

 waar ik het schip verliet. 



Het is mij opgevallen, dat men rond de zuidspits van Afrika 

 oneindig minder vogels ziet, zoowel in aantal als in soorten (uit- 

 gezonderd wellicht de Sula capensis)^ dan bij de zuidspits van 

 Zuid-Amerika. 



