93 



Onderweg hadden we al gelegenheid enkele weide- en strand- 

 vogtüs, 0. a. reigors, die vlak aan don kant bleven staan als de 

 trein passeerde, te observeeren, en kortten wijders den tijd met 

 ornithologische gesprekken van veleiiei aard, die ongetwijfeld ook 

 in de andere coupés met vogelmannen wel zullen zijn gevoerd. 

 Laat ik er meteen maar vast bijzeggen dat de terugweg — toen 

 allen vol waren van vogelkundige waarnemingen en de geest over- 

 voerd met de scientia amabilis — werd gekenmerkt door conver- 

 satie van meer oorlogskundigen aard, waarbij de eene partij den 

 Tolegraafkant toeneigde, de andere een lans brak voor de hoogelijk 

 geapprecieerde onpartijdigheid van Handelsblad of Nieuwe Rotter- 

 dammer, welke meeningsverschillon echter noch bij den dokter en 

 zijn ega, noch bij den Frieschen postman of den Indischen explo- 

 rator ernstige of blijvende altercaties te voorschijn vermochten te 

 roepen. 



De boot, die ons zou overzetten, lag al in den Nieuwen Water- 

 weg te wachten. 



Aan den overkant is een honten pier een eind de rivier in ge- 

 bouwd, wijl booten met eenigen diepgang niet tot aan den vasten 

 wal kunnen naderen, en nadat twee sloepen ons gezelschap tot 

 zoover hadden gevoerd, kon men via deze pier het eiland Rozen- 

 burg op een zeer comfortabele manier bereiken. Onderweg was 

 nog gelegenheid geweest een bergeenden-familie, moeder met haar 

 op een rij achteraan zwemmende jongen, gade te slaan. Later bleek 

 ons, dat deze soort zeer algemeen voorkomt aan Den Hoek. 



In de duindoorns zongen kneutjes en paapjes en de lucht was 

 vol insectengezoem en zeegeruisch, toen we de excursie aanvaard- 

 den. Langs nauwelijks zichtbare duinpaadjes, over gele zandhellin- 

 gen, blinkend in de zon en dwars door het struweel voerdo onze 

 weg. Onder 'n dichte struik piepte wat, net of er een kuikentje 

 zat verborgen. En 't was er ook eentje : van 'n fazant. Spoedig 

 had de dokter het beet en toonde het aardige donzige ding aan de 

 aanwezigen, van wie vooral de nog weinig ornithologisch ontwik- 

 kelde, spoedig enthousiaste en lichtelijk-dwepende dames 'tzonder 

 uitzondering een „dotje" of „snoepertje" vonden. Onze mentor, de 

 jachtopziener, weet hier dichtbij een bergeenden-nest in een Ver- 

 la ten konijnenhol te liggen. Als we erbij komen, blijkt de vogel 

 in het ondiepe gat zoo mak te zijn, dat hij zieh, zonder te vluch- 

 ten, rüstig laat bekijken en zelfs een der aanwezige fotografen 

 gelegenheid geeft tot een opname. 



