109 

 De teelt van struisvogels in Zuid-Afrika 



DOOR 



F. E. BLAAUW. 



(Met pluat IV— YI). 



Men kan de struisvogels eigenlijk niet meer tot de wilde avifauna 

 van Zuid-Afrika rekenen, want men moet al eon heel eind het 

 noorden in, of naar Duitsch Zuid-West-Afrika gaan, om wilde 

 vogels van deze soort te ontmoeten. Voor getemde, tot huisdieren 

 geworden struisvogels is het zuiden der Kaapkolonie echter de 

 voornaamste plaats. 



In gedeeltelijk wilden toestand en in betrekkelijk geringen getale 

 had ik deze vogels in de buurt van Breda's dorp ontmoet, zooals 

 ik reeds vermeid heb in mijne mededeelingen over Pottenberg. In 

 Stellenbosch bezocht ik iemand die, behalve een school voor min 

 of meer behoeftige kinderen, die hij kennis van landbouw trachtte 

 bij te brengen, er eenige paren struisvogels op nahield. Deze vogels 

 werden in zéér kleine kampjes gehouden, elk paar alleen, en in 

 elk kampje stond een soort hut, zooals op de photo's (plaat IV 

 en V) is afgebeeld, en die diende als broedplaats. 



Deze eigenaar vertelde mij dat hij van sommige paren drie 

 broedsels per jaar kreeg. Hij liet de vogels, die, haan en hen af- 

 wisselend, elke maal 6 uur op 't nest zouden zilten, zelf broeden en 

 hij nam de kuikens dan weg, zoodra zij voldoende sterk waren om 

 ze met de hand vorder op te fokken. 



Op deze wijze kreeg hij soms 30 kuikens van één paar vogels 

 in één jaar. 



De kuikens worden in hoofdzaak met fljngesneden klaver groot- 

 gebracht. Het zijn aardige stekehge, bruin en zwarte diertjes. 



Het hoofdcentrum voor de fokkerij is echter het district Oudts- 

 hoorn. Daar wemelt het letterlijk van struisvogels en men vertelde 

 mij dat daar ongeveer 200.000 vogels gehouden worden. De vogels 

 loopen in weilanden die veelal met klaver begroeid zijn, en door be- 

 vloeiing wordt voor een krachtigen plantengroei gezorgd (zie plaat VI). 



De vogels worden gewoonlijk twee, zelden drie maal per jaar 



