no 



geplukt, d. w. z. zoodra de vederen van vleugels en staart bijna 

 geheel rijp zijn, worden die bij den wortel afgesneden, maar niet 

 uitgetrokken, daar zij nog zouden bloeden. De afgesneden spoelen 

 worden er dan later uitgetrokken en de veer groeit weer opnieuw. 

 Gewoonlijk twee maal per jaar wordt, als vermeld, deze kunstbewer- 

 king uitgevoerd en het gevolg is, dat na ongeveer 8 jaar de struis 

 geen volmaakte vederen meer kan produceeren en gedood wordt, 

 als hij niet voor broeden gebruikt wordt. 



De vleugel- en staartvederen der mannetjes zijn veel voller en 

 mooier dan die der wiifjes en toen de prijzen der vederen buiten- 

 gewoon hoog waren, bezon men op middelen om de wijfjes ook 

 mannetjes-vederen te laten voortbrengen. 



Dit oogenschijnlijk onoplosbaar raadsel werd inderdaad opgelost. 

 Door de wijfjes längs operatieven weg van de Ovaria te berooven 

 gelukte het haanvederige wijfjes te verkrijgen, die bijna even 

 goede vederen hadden als de mannetjes. Een aldus behandeld wijfje 

 Staat opgezet in het museum te Port Elizabeth of te Kaapstad, ik 

 weet echter niet meer in welk. In de praktijk heeft deze kunst- 

 bewerking echter weinig toepassing gevonden. 



In den gouden tijd, toen de vederen zeer duur waren, werden 

 de struisvogel-boeren slapende rijk en hun luiheid was zelfs in 

 Zuid- Afrika, waar de beeren toch al weinig uitvoeren, spreekwoor- 

 delijk geworden. Zoo wordt verteld van een grooten struisvogel- 

 boer, Wiens eenige bezigheid daarin bestond, dat hij 's morgens door 

 een spreektrompet zijn kaffers toeschreeuwde in welke richting dien 

 dag het bevloeiingswater over de weidevelden loopen moest. Den 

 verderen dag sliep hij, rookte of dronk koffie. 



Toen ik in 't voorjaar van 1915 Zuid-Afrika bezocht, waren de 

 veeren zoodanig in prijs gedaald dat zij betrekkelijk voor weinig 

 geld weggingen. Toch hadden de opkoopers nog hoop op betere 

 tijden, althans in Oudtshoorn was het niet mogelijk ook maar één 

 veer to koopen, daar zij niet door een lagen détailverkoop den lagen 

 prijs, als 't ware, officieel voor 't publiek wilden vaststellen. Als 

 reden voor die gedeprimeerde markt werd de kwaadwilligheid der 

 vederhandelaars opgegeven. Eenige maanden vroeger toch werd in 

 Noord-Amerika het dragen van aigrettes en dergelijke verboden. 

 De vederhandelaars, die zieh daardoor in hun snood bedrijf bena- 

 deeld zagen, hadden nu degenen, die de mode maken, overgehaald 

 ook struisvederen als niet modieus te verklaren, om dan op het 

 geweeklaag der struisvederproducenten te kunnen antwoorden, dat 



